8501پ

كارشناسي ارشد

اخلاق اسلامي

دانشگاه پيام نور

1392

02/09/1392

عالي

150ص

رسولي شربياني، رضا

عامري، محمدرضا

150-146ص

نقشبندي، مژگان , عنوان , دانشگاه پيام نور / تهران جنوب

عبـدالرحـمن ابن احمد ابن ملامحمد زنگني متـخلص به خالص ( 1275-1212ه ق) يـكي از عارفان و علماء عاملِ نام آورِ زمان خويش است. وي داراي شهوداتِ عرفاني بوده كه در شرح و بيان حالات خود، همچون اغلب عرفا دچار مشكلات زبان و عدم كفايت كلمات شده است. او تحت تأثير از مـولوي، وحدت شهود را به زبان شاعرانه بيان كرده است. زيرا زبان شـعر، زبان هـنري اسـت و با وحدتِ ساختاري كه در درونِ خود دارد جايي براي دو گويي وتضاد، باقي نمي گذارد. اشعارِ عبدالرحمن خالص در كتابي تحت عنوان « جذبه ي عشق » چاپ شده است كه بخشي از آن مجموعه اي با نام « المعارف »، شرحي بر ابيات هجده گانه ي ابتداي مثنوي مولوي است. با نگاهي به محتواي اين كتاب مي توان به روش وي در سلوك اخلاق عرفاني پي برد. هدف اين پـژوهش آن است تا وحدت شهود را در ديدگاه عـبدالرحمن خالص بـررسي كند و ميزان تأثيرپذيري عبدالرحمن خالص از مـولوي در اخلاق عرفاني را بشـكافد. به بيـان تفاوتِ اخلاق عرفاني با ساير مسـلكهاي اخلاقي پرداخته و بر جايـگاه اخلاق عرفاني در مكارم اخـلاق و در اسلام بـپردازد.

فصل اول: كليات. فصل دوم: نگاهي بر سير شكل گيري اخلاق. فصل سوم: انواع نظامهاي اخلاقي در اسلام. فصل چهارم: مقارنه ي عبدالرحمن خالص ومولوي. فصل پنجم: نتيجه گيري، بيان نظرات و ارايه پيشنهادات

9804