دانشجو بيژن قرباني ,استاد راهنما مختار ملك پور,استاد مشاور حسين مولوي

,

1380

ح ، 152 ورق :جدول ، پرسشنامه

چكيده : فارسي - انگليسي

كتابنامه : ص . 137-127

پ ملك پور، مختار، استاد راهنما , پ مولوي، حسين ، استاد مشاور

هدف پژوهش بررسي و تعيين تاثير روش هاي تغيير نگرش و ابزار وجود بر عدم گرايش به مصرف مواد معتادان داوطلب انجام گرفته است كه به صورت تجربي اجرا شد.جامعه آماري بدين منظور تعداد 72 نفر معتاد خود معرف مراجعه كننده به مركز تحقيقات و ترك اعتياد استان اصفهان به صورت تصادفي سيستماتيك ( منظم ) انتخاب شدند ابزار اندازه گيري ابزار مورد استفاده در اين پژوهش پرسشنامه ي گرايش به مصرف مواد بود.به علاوه اطلاعات مربوط به ويژگي هاي دموگرافيك آنها نيز جمعآوري گرديد.نتايج تحليل كوواريانس )AVCOVA( نشان داد كه بين گروه تغيير نگرش و گروه ابراز وجود تفاوت معني داري بين كاهش نمرات گرايش به مصرف گروه تغيير نگرش و ابراز وجود مشاهده نشد.همچنين نتايج نشان داد كه تفاوت بين گروه تغيير نگرش با گروه كنترل معني دار مي باشد.يعني گروه تغيير نگرش كاهش بيشتري را نسبت به گروه كنترل در گرايش به مصرف مواد نشان داده اند.اختلاف بين گروه ابراز وجود با گروه كنترل معني دار مي باشد.يعني گروه ابراز وجود كاهش بيشتري را نسبت به گروه كنترل در گرايش به مواد نشان داده اند و نهايتا بين گروه تغيير نگرش و ابراز وجود با گروه كنترل تفاوت معني داري وجود دارد.يعني گروه تغيير نگرش و ابزار وجود كاهش بيشتري را نسبت به گروه كنترل در گرايش به مصرف مواد نشان داده اند.همچنين هيچ يك از متغيرهاي دموگرافيك ( سن ، شغل و ...) رابطه معني داري را با نمره گرايش به مصرف مواد معتادان نشان نداده اند، تنها ميزان درآمد با گرايش به مصرف مواد رابطه داشت .ميزان اين رابطه يا واريانس مشترك بين درآمد و گرايش به مصرف مواد (0/072) بوده است

8002/10/03

19415-85م

9026