بررسي رويكرد انسان شناختي آيت الله جوادي آملي در تفسير آيات بهشت و جهنم

investigating the anthropological approach of Ayatollah Javadi Amoliʹs in interpretion of the verses an‎d Hell

كارشناسي ارشد

الهيات گرايش: علوم قران و حديث

دانشگاه پيام نور مركز پاكدشت

1399

1403/07/02

خوب

128ص.

نادعلي، روح اله

رحماني تيركلائي، حسين

125-126

human, Quran, heaven, hell, Javadi Amoli

دانشگاه پيام نور مركز پاكدشت

از نظر زيست¬شناسان انسان جانداري داراي نطق و بيان است و به همين علت او را به عنوان حيوان ناطق مي¬شناسند. از نظر استاد جوادي آملي قرآن كريم اين تعريف را لايق انسان ندانسته و از وي به «حيّ متألّه» تعبير نموده است و تفاوتش را با حيوان در عدم نابودي آن مي¬داند. يعني جنس روح آدمي كه جنبۀ اصلي وجود وي را تشكيل مي¬دهد «حيّ» است كه هرگز نابود نمي¬شود. گرچه جسم آدمي، كه جنبۀ فرعي وجود اوست، به مرور زمان از بين مي‌رود و فصل مميّز او از حيوان ناشي از «تألّه» او يعني خداخواهي مسبوق به خدا شناسي او است. انسان وجودي حرفي دارد و قرآن كريم به فقر ذاتي و وجود حرفي انسان از يك سو و وجود مستقل و بينياز خدا از طرفي ديگر اشاره كرده است. درهاي دوزخ و بهشت و طبقات آن ريشه در اخلاق و ملكات انسان دارد، يعني انسان هر قدر بيشتر به ارزشهاي الهي و معنوي پايبند باشد، در طبقه برتري از بهشت قرار خواهد گرفت و هر قدر بيشتر از ارزشهاي الهي و معنوي تهي شود در مرتبه سختتري از عذاب قرار خواهد گرفت. نعمتهايي كه تحت عنوان بهشت در اختيار انسان مؤمن قرار ميگيرد ارتباطي مستقيم با ظرفيتي دارد كه به واسطه ايمان و عمل صالح براي بهشتي شدن ايجاد گرديده است. جهنم تجسم محروميت انسان از نعمتهاي الهي است كه محصول از دست دادن كمالات است. بهشت و جهنّم تجلي و تجسم اعمال جوانحي و جوارحي انسان است و از آنجا كه درجه و رتبة انسانها در كمال و نقص يكسان نيست، بهشت و جهنم نيز مراتب متعدد و متفاوتي دارد.

1405/02/16

عبدالهي، مريم

79670