نقش شادكامي معلمان مرد مقطع متوسطه اول پسران شهرستان لنده در پيشرفت تحصيلي دانش آموزان

هدف از اين پژوهش، بررسي رابطه ميان شادكامي معلمان و پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول شهرستان لنده بود. اين مطالعه از نوع توصيفي-تحليلي و همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل معلمان مرد شهرستان لنده بود و از طريق روش نمونه‌گيري تصادفي ساده، 140 معلم به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها، از پرسشنامه شادكامي آكسفورد (OHQ) براي اندازه‌گيري شادكامي معلمان و پرسشنامه پيشرفت تحصيلي فام و تيلور (1994) براي ارزيابي پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان استفاده گرديد. براي تحليل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS 27 بهره‌برداري شد. يافته‌ها نشان داد كه بين شادكامي معلمان و پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان، رابطه‌اي مثبت و معنادار وجود دارد. ضريب همبستگي پيرسون بين شادكامي معلمان و پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان برابر با 0.45 (p<‎0.05) بود كه نشان‌دهنده تأثير مثبت شادكامي معلمان بر عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان است. همچنين، نتايج نشان داد كه شادكامي معلمان به تقويت انگيزه، بهبود روابط آموزشي و كاهش استرس در كلاس‌هاي درس منجر مي‌شود كه به نوبه خود بر پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان تأثيرگذار است. نتايج اين پژوهش بر اهميت توجه به شادكامي معلمان به‌عنوان يك عامل تأثيرگذار در بهبود كيفيت تدريس و پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان تأكيد دارد. محيط‌هاي آموزشي با معلمان شاد و راضي مي‌توانند به‌طور مؤثري انگيزه و رغبت به يادگيري در دانش‌آموزان را افزايش دهند و به بهبود عملكرد تحصيلي آنان كمك كنند.

79644