ارائه مدل علّي رابطه جهت‌گيري يادگيري و خودشفقت‌ورزي با توجه به نقش واسطه‌اي جو مدرسه در ميان معلمان مقطع متوسطه شهر شيراز

Presenting a Casual Model of Learning Orientation Based on Self- Compassion an‎d School Atmosphere Among Low Secondary School Teachers in Shiraz

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

پيام نور مركز خرامه

401

تابستان 404

بسيار خوب

123 ص

رستگار ، احمد

112-117 ص

: Learning orientation , , self-compassion , school climate , , secondary school

دانشگاه پيام نور مركز خرامه

اين پژوهش با هدف بررسي اثرات غيرمستقيم خودشفقت‌ورزي از طريق جو مدرسه و نقش واسطه‌اي آن در رابطه ميان جهت‌گيري يادگيري و خودشفقت‌ورزي در ميان معلمان متوسطه شهر شيراز انجام شد. در چارچوب اين تحقيق، سه مؤلفه تعهد به يادگيري، ديد مشترك و داشتن ذهن باز به‌عنوان ابعاد جهت‌گيري يادگيري در نقش متغيرهاي برونزا، و ابعاد جو مدرسه شامل روابط دانش‌آموزان با يكديگر، روابط معلم با دانش‌آموزان، امنيت مدرسه و ساختار مدرسه به‌عنوان متغيرهاي واسطه‌اي مورد بررسي قرار گرفتند. جامعه آماري شامل كليه معلمان متوسطه اول و دوم شهر شيراز در سال تحصيلي 1404–1403 بود كه بر اساس جدول مورگان، 300 نفر به‌صورت نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي نسبي انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌هاي استاندارد خودشفقت‌ورزي تف و همكاران (2003)، جهت‌گيري يادگيري واهياني (2020) و جو مدرسه بر و همكاران (2011) بود كه روايي آنها توسط خبرگان و پايايي آنها از طريق آلفاي كرونباخ (بيش از 7/0 براي تمامي مؤلفه‌ها) تأييد شد. روش تحقيق توصيفي ـ همبستگي و تحليل داده‌ها بر اساس مدل‌سازي معادلات ساختاري با نرم‌افزار LISREL انجام گرفت. يافته‌ها نشان داد كه هيچ‌يك از مؤلفه‌هاي جهت‌گيري يادگيري اثر مستقيم معناداري بر خودشفقت‌ورزي ندارند، اما همگي از طريق جو مدرسه داراي اثر غيرمستقيم و مثبت بر آن هستند؛ به‌طوري‌كه تعهد به يادگيري (23/0)، ديد مشترك (18/0) و داشتن ذهن باز (15/0) از طريق ابعاد جو مدرسه بر خودشفقت‌ورزي اثرگذار بودند. همچنين تمامي ابعاد جو مدرسه اثر مستقيم مثبت و معناداري بر خودشفقت‌ورزي داشتند كه در اين ميان روابط معلم با دانش‌آموزان (32/0) و ساختار مدرسه (29/0) بيشترين سهم را داشتند. شاخص‌هاي برازندگي مدل (CFI=1، RMSEA=0/022، GFI=0/99) نشان‌دهنده برازش مطلوب مدل پيشنهادي بودند. در مجموع، 38 درصد از واريانس خودشفقت‌ورزي توسط جهت‌گيري يادگيري و جو مدرسه تبيين شد. نتايج اين پژوهش بيانگر نقش كليدي جو مدرسه در تبديل گرايش‌هاي يادگيري معلمان به پيامدهاي هيجاني و روان‌شناختي مثبت نظير خودشفقت‌ورزي است. بر اين اساس، پيشنهاد مي‌شود مديران مدارس با تقويت روابط حمايتي، ايجاد ساختارهاي منسجم و ارتقاي امنيت رواني در محيط مدرسه، زمينه بروز شفقت دروني و تاب‌آوري بيشتر در ميان معلمان را فراهم سازند؛ امري كه مي‌تواند به بهبود كيفيت عملكرد آموزشي و شكل‌گيري محيطي انساني‌تر و كارآمدتر در مدارس بينجامد.

405/01/24

محسن قاسم زاده

79602