PJ mah / 601

Narrative time in the novel al-Mutshaʹel written by Emil Habibi based on the theory of Gérard Genet

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات عربي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1402-1404

1404/11/20

خوب

143 ص.

قادر قادري

فهيمه يگانه ديزج ور

چكيده نظريه ژرار ژنت به عنوان يكي از جامع¬ترين نظريه¬هاي روايت¬شناسي، با تمركز بر مقوله¬هاي توالي، تداوم و تكرار در زمان روايي، امكان تحليل ساختاري آثار ادبي را فراهم مي¬كند. اميل حبيبي در رمان المتشائل، با تلفيق واقعيت تلخ زندگي فلسطيني با طنز، ساختاري پيچيده و چندلايه ارائه مي¬دهد كه در آن، زمان نقش اساسي در پيشبرد معنا و روايت دارد. اين پژوهش ابتدا به بررسي توالي وقايع و استفاده از تكنيك¬هاي فلاش¬بك و پيش¬بيني در روايت اين رمان مي¬پردازد و سپس تداوم زمان روايت را با توجه به تناسب بين مدت زمان در داستان و مدت زمان روايت اين پايان¬¬نامه با روش توصيفي¬-تحليلي مؤلفه¬هاي سه¬گانه زمان (نظم، تداوم، بسامد) را در رُمان المتشائل نوشته اميل حبيبي بر اساس نظريه ژرار ژنت مورد بررسي قرار داده است. نتايج اين پژوهش نشان مي¬دهد اميل حبيبي از زمان روايي به‌عنوان ابزاري مؤثر براي تقويت مضمون‌هاي اصلي اثر، از جمله جدال ميان اميد و نااميدي، حقيقت و طنز و تاريخ و زندگي روزمره استفاده كرده است. اين پژوهش به علاقه‌مندان روايت‌شناسي و ادبيات مقاومت كمك مي‌كند تا تصويري دقيق‌تر از چگونگي به‌كارگيري زمان در رمان‌هاي معاصر عربي به دست آورند و جايگاه نظريه ژرار ژنت را در فهم ساختارهاي پيچيده روايي بشناسند. واژه¬هاي كليدي: زمان روايي، اميل حبيبي، رمان المتشائل، نظريه ژرار ژنت.

1404/12/6

مينو عظيمي

79594