شرح و تفسير چهل قصيده (110-150) از ديوان ملك الشعرا بهار

Description an‎d Commentary of First Thirty Odes Of malek al Shoara Bahar’s Divan

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز خوي دانشكده زبان و ادبيات فارسي

401-402

1404

دكتر محمد ياوري

دكتر زينب رحمانيان

محمدتقي صبوري، ملقب به ملك الشعراي بهار، از شاعران برجسته ادبيات معاصر است كه به دليل احاطه بر علوم بلاغي و تسلط بر سبك¬هاي ادبي در بيشتر قالب¬هاي شعري طبع آزمايي نموده و احياگر قالب قصيده در عصر معاصر است. وي به دليل برقراري ارتباط بين سبك كهن و سبك معاصر و تلفيق اين دو سبك، جايگاه ممتازي در ميان معاصران خود كسب كرده است. اوج هنرنمايي ادبي بهار در قصايد وي متجلي شده و اين امر باعث شده است گاهي در درك ديوان وي دچار دير فهمي شويم. در اين پايان نامه كه به شيوه كتابخانه¬اي و به روش توصيفي تدوين شده است، با بررسي چهل قصيده ديوان بهار (150 – 110)، به توضيح واژه¬ها، تركيب¬هاي دشوار، نكات ادبي و بلاغي پرداخته و با توجه به لغات و تركيبات معني شده، ابيات را شرح كرده¬ايم. نتيجه آنكه در خصوص مضامين شعري علاوه بر مدح و توصيف به مسائل سياسي، اجتماعي و انتقادي نيز پرداخته شده و پايبندي به سبك خراساني كاملا مشهود است. اشارات و تلميحات تاريخي، ديني و ادبي نيز در ابيات به كار گرفته شده و درباره فنون بلاغي استفاده از تشبيه به خصوص تشبيه بليغ (اضافه تشبيهي) بسامد بيشتري داشته است. ضمنا از نظر اوزان عروضي بيشترين بحر مورد استفاده، بحر رمل بوده است. كليد¬ واژه¬ها: بهار ، قصايد ، لغات و تركيبات ، تشبيه ، فنون بديعي ، اوزان عروضي ، شرح و تفسير

1404/11/26

محمدحسن كريمي

79564