چكيده
چكيده
هدف از اين پژوهش بررسي رابطه بين تكفرزندي و اختلالات رفتاري در ميان دانشآموزان دختر 7 تا 12 سال شهرستان قاين است. اين مطالعه بهصورت توصيفي–مقايسهاي انجام شد. جامعه آماري شامل كليه دانشآموزان دختر مقطع ابتدايي شهرستان قاين در سال تحصيلي 1404–1403 بود كه از ميان آنها 60 نفر (30 تكفرزند و 30 داراي خواهر يا برادر) به روش تصادفي خوشهاي انتخاب شدند. ابزار گردآوري دادهها پرسشنامه مشكلات و قوتها (SDQ) بود كه روايي و پايايي آن در پژوهشهاي داخلي تأييد شده است. دادهها با استفاده از آمار توصيفي و آزمون t مستقل براي مقايسه ميانگين نمرات اختلالات رفتاري بين دو گروه تحليل شد. نتايج نشان داد كه ميانگين نمره اختلالات رفتاري در دانشآموزان تكفرزند بهطور معناداري بالاتر از دانشآموزان چندفرزند است (p<0.05). اين يافته بيانگر آن است كه وضعيت تكفرزندي ميتواند عاملي مؤثر در بروز مشكلات رفتاري در كودكان باشد. پيشنهاد ميشود والدين و مشاوران مدارس به ابعاد اجتماعي و هيجاني تكفرزندان توجه ويژهاي داشته باشند.
واژگان كليدي:تك فرزندي،اختلالات رفتاري، مستقل،دانش اموزان دختر
