بررسي اثر بخشي آموزش مبتني بر روانشناسي مثبت نگر بر تاب آوري و خودانتقادگري مادران داراي فرزند مبتلا به كم تواني ذهني

eva‎luation the effect of positive psychology training on resilience an‎d self-conviction among mothers have children with mental rettarded disorder

كارشناسي ارشد

روانشناسي اسلامي مثبت گرا

گناباد

1403

1403/11/01

دفاع شده

112ص.پرسشنامه

آذرگون ، حسن

ص97-106

آذرگون،حسن استاد راهنما

هدف اين پژوهش بررسي اثر بخشي آموزش مبتني بر روانشناسي مثبت نگر بر تاب آوري و خودانتقادگري مادران داراي فرزند مبتلا به كم تواني ذهني مي باشد.پژوهش حاضر از نظر هدف،كاربردي و از نظر شيوه اجرا در دسته پژوهش هاي نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون-پس آزمون و گروه كنترل مي باشد.جامعه آماري را تمامي مادران داراي فرزند مبتلا به كم تواني ذهني شهر مشهد در سال 1403 كه فرزند آنها تحت حمايت اداره بهزيستي اين شهر مي باشند،تشكيل داده اند.30 نفر كه كمترين نمره را در تاب آوري و بيشترين نمره را در خودانتقادگري كسب كردند به عنوان گروه نمونه انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل(هر گروه 15 نفر) جايگزين شدند.شركت كنندگان به پرسشنامه هاي خود انتقادگري گيلبرت و همكاران(2004) و تاب آوري كانر و ديويدسون(2003) پاسخ دادند و برنامه آموزشي روانشناسي مثبت گرا طي 14 جلسه روي گروه آزمايش اجرا گرديد.در تحقيق حاضر جهت تجزيه و تحليل داده ها از تحليل كوواريانس چند متغيره و تك متغيره استفاده شد و نتايج با استفاده از نرم افزار SPSS تحليل شدند.نتايج نشان داد آموزش مبتني بر روانشناسي مثبت نگر بر تاب آوري و خودانتقادگري مادران داراي فرزند مبتلا به كم تواني ذهني اثر بخش است.

روانشناسي مثبت نگر،تاب آوري،خودانتقادگري،مادران داراي فرزند مبتلا به كم تواني ذهني

1404/10/21

محمد قوامي يونسي

79458