1213 پ

كارشناسي ارشد

مطالعات فرهنگي (.M.A)

دانشگاه پيام نور دامغان

1404

دكتر شهرام باسيتي

اهداي عضو بيماران دچار مرگ مغزي، اقدامي انساني و حياتي است كه زندگي چندين بيمار نيازمند را نجات مي‌دهد. با اين حال، تجربه زيسته خانواده‌ها در فرآيند تصميم‌گيري براي اهداي عضو تحت تأثير عوامل روان‌شناختي، فرهنگي و اجتماعي قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسي و تحليل تجربه زيسته خانواده‌هاي اهداكننده اعضاي بدن انجام شد تا انگيزه‌ها، موانع و عوامل مؤثر بر تصميم‌گيري آن‌ها شناسايي گردد. روش پژوهش كيفي و مبتني بر مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته با 17 خانواده اهداكننده عضو بود. داده‌ها با استفاده از تحليل محتواي كيفي استخراج و در سه مضمون اصلي شامل آگاهي، باورهاي بنيادي و عوامل تأثيرگذار بر باورها سازمان‌دهي شدند. يافته‌ها نشان داد كه خانواده‌ها در مواجهه با مرگ مغزي عزيزان خود، از طريق آگاهي علمي و پزشكي، باورهاي اخلاقي و مذهبي، و تجربه‌هاي شخصي و فرهنگي مسير تصميم‌گيري خود را شكل مي‌دهند. نقل‌قول‌هاي شركت‌كنندگان نشان داد كه احساس مسئوليت اجتماعي، تمايل به نجات جان ديگران و اطمينان از شفافيت فرآيند، نقش محوري در پذيرش اهداي عضو دارد. اين پژوهش نشان مي‌دهد كه ارائه آموزش‌هاي هدفمند، حمايت‌هاي رواني و روايت‌هاي واقعي از تجربه خانواده‌هاي اهداكننده مي‌تواند مقاومت‌هاي ذهني را كاهش دهد و تصميم‌گيري براي اهداي عضو را تسهيل كند. نتايج اين مطالعه با پژوهش‌هاي پيشين همخواني دارد و مي‌تواند راهنمايي ارزشمند براي تيم‌هاي پزشكي و برنامه‌ريزان حوزه سلامت باشد.

79374