چكيده
چكيده
پس از شكلگيري اقتصادهاي مدرن، فعاليتهاي اقتصادي بهصورت پنهان و غيررسمي بهويژه در بازار كار افزايش يافته است . با توجه به وضعيت نامناسب بازار كار ايران، اشتغال غيررسمي بهويژه در ميان زنان جوان افزايش يافته است. لذا بررسي وضعيت اشتغال آنها حائز اهميت است. هدف اصلي اين پژوهش مطالعه كيفي وضعيت اشتغال زنان در بخش غيررسمي شهر سنندج در سال 1398 است. اطلاعات با روش مصاحبه¬ي فردي نيمه ساختار يافته ، با مشاركت 30 نفر(روش اشباع نظري) از زنان شاغل در بخش غيررسمي ،كارفرمايان و نماينده ي اموربانوان انجام گرفت. تحليل داده¬ها به روش كيفي انجام شده است و با توجه به نتايج به دست آمده، 14 درون مايه اصلي و 35 درو نمايهي فرعي به دست آمده است كه در وضعيت اشتغال زنان، بيان شده است.
14 درون مايه اصلي شامل : استقلال طلبي زنان ، انتخاب اتفاقي و علاقمندي نسبي ، عدم نظارت ادارات ذيربط بر كار زنان ، تفوق نارضايتي از ميزان حقوق ، اجبار به ماندن حتي با حقوق كم، استثمار زنان در محيط كار ، عدم تمايل مردان به كار كردن در اين شرايط ، آزادي هاي نسبي در محيط كار ، رضايت از زنانه بودن محيط كار ، كسب و تقويت مهارت هاي ارتباطي - شغلي در محيط كار ، عدم تمايل زنان به كارآفريني متناسب با مهارت هاي قبلي، دوگانگي نگرش ها نسبت به كار زنان، مقبوليت بازار رسمي نسبت به بازار غيررسمي ، نارضايتي به دليل عدم احقاق حقوق كاركنان زن ، و 35 درون مايه ي فرعي بود كه در تجربيات شركت كنندگان بيان شده است.
كلمات كليدي: مطالعهي كيفي ، بخش غيررسمي اشتغال ، زنان، شهر سنندج
