چكيده
چكيده
اين پاياننامه به بررسي تطبيقي ابعاد رسالت حضرت موسي (ع) و حضرت محمد (ص) ميپردازد و تلاش دارد نقاط اشتراك و تمايز مأموريت اين دو پيامبر الهي را در بستر تاريخي و اجتماعي زمان خود تحليل كند. نكته بنيادين اين پژوهش آن است كه بر اساس آيه «إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ» (آلعمران: 19)، دين نزد خدا همواره اسلام بوده است و تفاوت در شرايع و امتها به معناي تكثر اديان نيست، بلكه همچون دانههاي يك تسبيح به محور توحيد و نبوت ختم ميشود و در نهايت به پيامبر خاتم حضرت محمد (ص) ميرسد. رسالت حضرت موسي (ع) در نجات بنياسرائيل از ظلم فرعون، برپايي شريعت الهي و رهبري اجتماعي و سياسي قوم خود جلوهگر شد. در مقابل، حضرت محمد (ص) به عنوان ختمكننده سلسله پيامبران، با ارائه دين اسلام به عنوان نظامي جامع و فراگير، تمدني بر پايه عدالت، اخلاق و توحيد بنا نهادند. اين پژوهش با روش تحليلي-مقايسهاي و بهرهگيري از منابع تاريخي، تفسيري و كلامي، به تحليل نحوه مواجهه اين دو پيامبر با چالشهاي دوران خود پرداخته است. يافتهها نشان ميدهد كه با وجود تفاوتهاي زماني و محيطي، هر دو پيامبر رسالت الهي خويش را به شكلي كامل ايفا كردند و آموزههاي آنان همچنان واجد ظرفيتهاي الهامبخش براي جوامع انسانياند. در نهايت، پژوهش بر اين نكته تأكيد دارد كه فهم صحيح و عميق از رسالت پيامبران ميتواند گامي مؤثر در جهت همگرايي پيروان اديان و تحقق همزيستي مسالمتآميز باشد.
كليد واژگان: ابعاد رسالت، حضرت موسي، حضرت ختمي مرتبت محمد مصطفي(ص)
