چكيده
اين پژوهش باهدف بررسي تاثير استفاده از شبكه هاي اجتماعي بر شادكامي و دلبستگي به مدرسه در دانش آموزان دوره دوم ابتدايي شهر بيرجند انجام گرفت . تحقيق حاضر ازلحاظ هدف، كاربردي و ازنظر روش تحقيق پيمايشي است. جامه آماري اين پژوهش دانش آموزان ششم ابتدايي شهر بيرجند و در سال تحصيلي 1402-1403 بودند و براي براورد جحم نمونه از جدول جرسي و مورگان استفاده شد. با توجه به تعداد دانشآموزان ششم ابتدايي كه برابر با 5346 نفر ميباشد حجم نمونه 350 نفر برآورد شد.ابزار پژوهش پرسشنامه استاندارد دلبستگي به مدرسه موتون وهمكاران (1993)، پرسشنامه شادكامي تحصيلي دانش آموزان پاك مهر وهمكاران(1400) وپرسشنامه شبكه هاي اجتماعي مي باشد. نتايج نشان داد، شبكه هاي اجتماعي، .286 درصد تغييرات دلبستگي مدرسه اي دانش آموزان، را پيش بيني مي¬كنند. ميزان F براي متغيرهاي پيش بين در سطح احتمال 001/0 معنادار است. يافته نشان داد كه اين متغيرها به صورت معناداري قادر به پيش بيني دلبستگي مدرسه اي دانش آموزان مي¬باشدهمچنين دلبستگي، 0/209درصد تغييرات شادكامي دانش آموزان ابتدايي، را پيش بيني مي¬كند.