بررسي تحليلي تلميح در ديوان محمدولي دشت بياضي

Dissertation for obtaining a masterʹs degree in Persian language an‎d literature

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام‌نور مركز تهران جنوب

1400-1401

1404/05/15

عالي

103ص

يزداني ، حسين

99-102ص

Analytical study, allusion, poetry, Dasht-e-Bayazi

تهران جنوب

تلميح به استفاده از سخنان، اشعار، روايات و داستان هاي معروف در ضمن اثر يك شاعر يا نويسنده گفته مي شود، به طوريكه ذهن خواننده را نزديك به موضوع مورد نظر خود نمايد. محمد ولي دشت بياضي از شاعران برجسته‌ي قرن دهم هجري و از شاعران مكتب وقوع است. شعر ولي دشت بياضي بيشتر بر روي معني و محتوا متّكي است كه بكارگيري صنعت تلميح در اشعار خود به زيبايي و استحاك اشعار وي تأثيرات مضاعفي نهاده است. تحقيق حاضر كه با روش توصيفي – تحليلي و يا هدف تبيين تلميخ در ديوان محمدولي دشت بياضي مورد مطالعه قرار گرفته است، نتايج پژوهش حاكي از آن است كه دشت بياضي براي غناي زباني و معنايي از انواع مختلف تلميح بهره گرفته، اما بهره‌گيري وي از تلميحات ديني و مذهبي نمود بارزتري دارد و اين نشان مي‌دهد آن‌گاه كه وي در عرصه معناپروري گام مي‌نهاد و دل از دام مدح مي‌رهانيد، خستگي طمع‌ورزي به ممدوحان بي‌مايه را با آب ناب آيات و روايات، از دل و جان مي‌زداييد و نداي درون خويش را فريادرسي مي‌نمود. در اشعار محمدولي دشت بياضي بيشترين درصد بهره گيري از آرايه تلميح را به خود اختصاص داده‌اند. تلميحات ديني، تلميحات ادبي ايراني و تلميحات اسطوره اي ايراني -به ترتيب- پربسامدترين گونه هاي تلميح هستند.

1404

78895