-
شماره راهنما
26047پ
-
پديد آورنده
اصغري،سميه
-
عنوان
بررسي انواع ارتباط معنايي واژگان در صد غزل ابتدايي ديوان حافظ به تصحيح خرمشاهي
-
عنوان به انگليسي
Investigating the Communication Types of Words in the First Hundred Ghazals of Hafezʹs Divan, Corrected by Khorramshahi
-
مقطع تحصيلي
كارشاسي ارشد
-
رشته تحصيلي
ادبيات فارسي
-
محل تحصيل
تهران جنوب
-
سال تحصيل
1402-1403
-
تاريخ دفاع
1404/06/31
-
وضعيت پايان نامه
بسيارخوب
-
مشخصات ظاهري
233
-
استاد راهنما
نوري صفا،شهرزاد
-
استاد مشاور
بايرام حقيقي ، رقيه
-
كتابنامه
ص
-
توصيفگر فارسي
ارتباط معنايي- واژگان-غزل-حافظ-خرمشاهي
-
توصيفگر لاتين
Semantic relations, Lexicon, Ghazal, Hafez, Khorramshahi
-
شناسه هاي افزوده
تهران جنوب
-
چكيده
زبان به عنوان ابزار اصلي ارتباط انساني، نقش اساسي در انتقال مفاهيم و انديشهها دارد. روابط معنايي، به ارتباطات نظاممند بين واژگان از نظر معنايي اشاره دارد كه شامل انواعي همچون تضاد (تقابل معنايي)، ترادف (هممعنايي)، شمول معنايي (رابطه عام و خاص)، و واژگان همنشين (كلمات مرتبط در بافت زباني) ميشود. غزل، به دليل ساختار منسجم و ظرفيت بالاي معنايي، بستر مناسبي براي تحليل اين روابط است. اين پژوهش با روش توصيفي-تحليلي و بر پايه نظريههاي معناشناسي، به بررسي نظاممند روابط معنايي در صد غزل ابتدايي ديوان حافظ (تصحيح خرمشاهي) ميپردازد. يافتهها نشان ميدهد كه حافظ از شبكهاي پيچيده از روابط معنايي، بهويژه تضاد و واژگان همنشين، برايايجاد انسجام دروني و بيان مفاهيم عميق بهره برده است. بسامد بالاي تقابلهاي معنايي و كاربرد آنها در ايجاد تقابلهاي شاعرانه، از ويژگيهاي سبكي غزلهاي اوست. تحليل اين روابط، درك بهتري از ساختار زباني و معنايي شعر حافظ ارائه ميدهد.همچنين پژوهش از آن جهت اهميت دارد كه با بررسي علمي روابط معنايي، به تحليل دقيقتر شيوههاي بياني حافظ و نقش اين روابط در انسجام متن كمك ميكند.
-
تاريخ نمايه سازي
1404
-
شماره ركورد
78812
-
لينک به اين مدرک :