مدل¬يابي هيجانات تحصيلي در آموزش مجازي در رابطه با سبك¬هاي يادگيري با واسطه گري اميد به آينده شغلي در دانشجويان دانشگاه پيام¬نور

پژوهش حاضر با هدف مدل¬يابي هيجانات تحصيلي در آموزش مجازي در رابطه با سبك¬هاي يادگيري با واسطه‌گري اميد به آينده شغلي در دانشجويان دانشگاه پيام¬نور صورت گرفت. بدين منظور جامعه آماري اين پژوهش، شامل كليه دانشجويان دانشگاه پيام¬نور شيراز در سال تحصيلي 1403-1402 بود كه در اين دانشگاه مشغول به تحصيل بودند كه از اين تعداد، 338 نفر و با استفاده از روش نمونه گيري سهميه¬اي تصادفي انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه¬هاي رويكردهاي يادگيري بيگز (2001)، اميد به آينده شغلي جانتون و ترستون (2006)، هيجانات تحصيلي پكران (2005) بودند. داده هاي جمع آوري شده با نرم¬افزار spss و به روش تحليل مسير، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته¬هاي پژوهش حاكي از آن بود كه هيجان آموزشي مثبت در آموزش مجازي به طور مستقيم توسط اميد به آينده شغلي پيش¬بيني مي¬شود (01/0‎>p، 404/0 = β)، هيجان آموزشي منفي در آموزش مجازي به طور مستقيم توسط اميد به آينده شغلي پيش¬بيني مي¬شود (01/0‎>p، 362/0- = β)، اميد به آينده شغلي در آموزش مجازي به طور مستقيم توسط سبك فراگيري سطحي پيش¬بيني مي¬شود. (01/0‎>p، 440/0- = β)، اميد به آينده شغلي در آموزش مجازي به طور مستقيم توسط سبك فراگيري عمقي پيش¬بيني مي¬شود (01/0‎>p، 478/0 = β). بنابراين با توجه به نتايج پژوهش، اميد به آينده شغلي در رابطه هيجانات تحصيلي با سبك¬هاي يادگيري نقش واسطه¬اي ايفا مي¬كند و مدل موردنظر از برازش مناسبي برخوردار است.

1404/7/13

محمدرضا كشاورز

78777