تعيين رابطه حل مسئله اجتماعي و كاركردهاي اجرايي با نقش ميانجي خود كنترلي در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان بوكان

Determining the relationship between social problem solving an‎d executive functions with the mediating role of self-control in second-year high school students in Bukan County

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1402-1404

1404/5/12

خوب

75 ص.

علي مصطفائي

ندارد

چكيده هدف از پژوهش حاضر تعيين رابطه حل مسئله اجتماعي و كاركردهاي اجرايي با نقش ميانجي خود كنترلي در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان بوكان بود. تحقيق از لحاظ هدف، كاربردي و از نظر جمع آوري اطلاعات، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه‌ي موردمطالعه در اين پژوهش تمام دانش‌آموزان مدارس دوره‌ي دوم متوسطه شهرستان بوكان در سال تحصيلي 04-1403 به تعداد 6020 نفر بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله اي نمونه‌اي به حجم 361 نفر انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه نقايص كاركردهاي اجرايي باركلي (2012)، پرسشنامه حل مساله اجتماعي دي زوريلا و همكاران (2002) و مقياس خودكنترلي تانگني و همكاران (2018) استفاده شد و براي تحليل داده¬ها از روش همبستگي پيرسون و تحليل مسير و نرم‌افزار آماري spss (نسخه 25) و Amos (نسخه 25) استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بين حل مساله منعي، تكانشي و اجتنابي با نقايص كاركردهاي اجرايي رابطه مثبت و بين حل مساله مثبت و منطقي رابطه منفي وجود دارد. بين خودكنترلي با نقايص كاركردهاي اجرايي رابطه منفي وجود دارد. همچنين نتايج نشان داد كه حل مساله اجتماعي به‌صورت غيرمستقيم با نقش ميانجي خودكنترلي قابليت پيش‌بيني كاركردهاي اجرايي را دارد. يافته‌هاي مطالعه حاضر به شكاف موجود در ادبيات موضوع كمك كرده و اثر ميانجي‌گري نشان داده شده توسط خودكنترلي، به عنوان روشي جديد براي كاهش نقايص كاركردهاي اجرايي عمل خواهد كرد. كلمات كليدي: خودكنترلي، حل مساله اجتماعي، كاركردهاي اجرايي

1404/7/12

مينو عظيمي

78762