اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر ابراز وجود، تحمل پريشاني و ناگويي هيجاني در پسران 20 تا 30 ساله داراي تجربه شكست عاطفي

The effectiveness of therapy based on acceptance an‎d commitment on self-expression, tolerance of distress an‎d ataxia in 20-30yearold boys with emotional failure

كارشناسي ارشد

روان شناسي عمومي

فردوس

پناهي شهري،محمود

پژوهش حاضربا هدفاثربخشيدرمانمبتنيبرپذيرشوتعهدبرابرازوجود،تحملپريشانيوناگوييهيجانيدرپسران 20 تا30 سالهدارايتجربهشكستعاطفي انجام يافته است. روش پژوهش به صورتنيمهآزمايشيباطرحپيشآزمون- پسآزمونبااعمال گروهكنترل بوده است. جامعه آماري شامل30 نفر از پسران شهرستانبجستاندارايتجربهشكستعاطفيدر 6 ماهگذشتهدر شهر بجستان بودند. روش نمونه‌گيري بهدليلخاصبودنگروهنمونهباروشنمونه‌گيري هدفمندانجام گرفت. ابزار جمع آوري داده‌ها شامل پرسشنامه‌هاي ابرازوجود راتوس (1973)، تحملپريشانيسيمونزوگاهر (2015) و ناگوييهيجانيتورنتو (1999) بود. براي تحليلداده‌هاي پژوهش از شاخص‌هاي توصيفي ميانگين و انحراف استاندارد، مينيمم، ماكزيمم، آلفاي كرونباخ و شاخص‌هاي آمار استنباطي همچون تحليل كواريانس چند متغيري و تحليل كواريانس تك متغيرهاستفاده شد. نتايج تحليل كواريانس نشان داد كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد توانسته است باعث افزايش ابراز وجود و تحمل پريشاني در پسران 20تا30 سالهدارايتجربهشكستعاطفي گردد همچنين اين درمان موجب كاهش يافتن ميزان ناگويي هيجاني در گروه آزمايش گرديد. واژه‌هايكليدي:درمانمبتنيبرپذيرشوتعهد،ابرازوجود،تحملپريشاني،ناگوييهيجاني، شكستعاطفي

78684