-
شماره راهنما
26032پ
-
پديد آورنده
رحيمي، شيرين
-
عنوان
علم امام در نهج البلاغه با تأكيد بر شرح نهج البلاغه علامه محمد تقي جعفري (ره)
-
عنوان به انگليسي
The science of imam in nahjolbalagh with emphasized on allame Gafaris disceribtion
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
علوم قرآن و حديث
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب
-
سال تحصيل
1393-1394
-
تاريخ دفاع
1403/10/04
-
وضعيت پايان نامه
بسيارخوب
-
مشخصات ظاهري
94ص
-
استاد راهنما
محمدي، ناصر
-
استاد مشاور
امين ناجي، محمد هادي
-
كتابنامه
90-92ص
-
توصيفگر فارسي
علم امام، نهج البلاغه، علامه جعفري، عصمت، اعلميت
-
توصيفگر لاتين
:Imamʹs knowledge, Nahj al-Balagheh, Allameh Jafari, Infallibility, Knowledge
-
شناسه هاي افزوده
تهران جنوب
-
چكيده
رساله پيشرو به بررسي مفهوم علم امام در نهجالبلاغه با تأكيد بر شرح علامه محمدتقي جعفري (ره) ميپردازد. تحقيق حاضر با روش تحليلي-توصيفي و بر مبناي مطالعات كتابخانهاي انجام شده است. در اين پژوهش، به تبيين حدود و منابع علم امامان از ديدگاه حضرت علي (عليهالسلام) و ارتباط آن با عصمت و اعلميت ايشان پرداخته شده است. حضرت علي (ع) در خطبههاي مختلف نهجالبلاغه به وسعت علم امام اشاره كرده و مردم را به پرسش از هر چيزي كه تا روز قيامت اتفاق ميافتد دعوت ميكند. ايشان علم امام را بيانتها دانسته و آن را شامل تمامي امور ديني و غيبي معرفي مينمايد. از سوي ديگر، علامه جعفري در شرح خود بر نهجالبلاغه، به تحليل مفهوم علم امام پرداخته و آن را به عنوان يكي از ويژگيهاي منحصر به فرد ائمه معصومين (عليهمالسلام) مطرح ميكند. وي بر اين باور است كه علم امام، از منابع الهي همچون قرآن، سنت پيامبر (ص)، و ديگر علوم غيبي سرچشمه ميگيرد و اين علم از سوي خداوند به ايشان اعطا شده است. اين دانش گسترده، علاوه بر هدايت ديني، ميتواند به عنوان دليل عصمت و اعلميت امامان در ميان پيروان شيعه مطرح شود. اين پژوهش با هدف اثبات گستردگي و الهي بودن علم امامان و تأكيد بر نقش اين علم در هدايت جامعه اسلامي، همچنين پاسخ به برخي انتقادات تاريخي نسبت به علم ائمه شيعه انجام شده است
-
تاريخ نمايه سازي
1404/05/16
-
شماره ركورد
78490
-
لينک به اين مدرک :