LB/19

اخذ كارشناسي ارشد رشته علوم تربيتي، گرايش برنامه ريزي درسي

اخذ كارشناسي ارشد رشته علوم تربيتي، گرايش برنامه ريزي درسي

بهمن ماه 1400

دكتر اعظم بختياري

پژوهش حاضر با هدف كلي ارائه مدل سازگاري تحصيلي براساس انگيزه پيشرفت و راهبردهاي يادگيري با توجه به متغير ميانجي خودكارآمدي در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر اصفهان بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش حاضر كليه دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهر اصفهان در سال 1400 بودند كه در نواحي پنجگانه آموزش و پرورش شهر اصفهان مشغول به تحصيل بوده و به صورت نمونه گيري خوشه اي طبقه اي تعداد 120 نفر انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده شامل پرسشنامه انگيزش تحصيلي والرند و همكاران(1992)، آزمون خودكارآمدي عمومي شرر و همكاران(1995)، پرسشنامه سازگاري تحصيلي بيكر و سرياك(1986 )و پرسشنامه سبك هاي يادگيري كلب بودند. نتايج به دست آمده نشان داد كه انگيزه پيشرفت بر سازگاري تحصيلي اثر مستقيم، راهبرد يادگيري شناختي بر سازگاري تحصيلي، راهبرد يادگيري فراشناختي بر سازگاري تحصيلي اثر مستقيم، انگيزه پيشرفت بر خودكارآمدي اثر مستقيم، راهبرد يادگيري شناختي بر خودكارآمدي اثر مستقيم، راهبرد يادگيري فراشناختي بر خودكارآمدي اثر مستقيم و خودكارآمدي بر سازگاري تحصيلي اثر مستقيم و معناداري دارد. همچنين انگيزه پيشرفت بر سازگاري تحصيلي از طريق خودكارآمدي اثر غيرمستقيم، راهبردهاي يادگيري شناختي بر سازگاري تحصيلي از طريق خودكارآمدي اثر غيرمستقيم و راهبردهاي يادگيري فراشناختي بر سازگاري تحصيلي از طريق خودكارآمدي اثر غيرمستقيم و معناداري دارد. كليدواژه: خودكارآمدي، سازگاري تحصيلي، راهبردهاي يادگيري، انگيزه پيشرفت

78474