پژوهش حاضر در مورد بررسي نقش ميانجي مكانيسمهاي دفاعي در ارتباط با استيگما، سلامت روان و پذيرش در مادران كودكان طيف اوتيسم در شهر مشهد، انجام شد. جامعه آماري در اين پژوهش شامل تمام مادران داراي كودك طيف اوتيسم در شهر مشهد بود كه تا سال 1402 در سازمان بهزيستي ثبت شدهاند. حجم نمونه آماري شامل 87 نفر از مادران اين كودكان بود. نمونههاي مورد مطالعه به روش هدفمند انتخاب شدند. روش مورد استفاده در پژوهش، از حيث روش گردآوري دادهها توصيفي و همبستگي بود. ابزارهاي مورد استفاده در پژوهش، پرسشنامه سبك دفاعي اندروز، پرسشنامه سلامت روان كلدبرگ -هيلر، پرسشنامهپذيرش عمل، نسخه دومو پرسشنامه استيگماي دروني شده بيماران روانيبود. براي بررسي روابط بين متغيرها بر اساس فرضيههاي پژوهش كه از طريق اجراي ضريب همبستگي پيرسون به دست ميآيد،از نرمافزار SSPS-27 و جهت بررسي مدل مفهومي پژوهش و بررسي نقش ميانجي در آزمون فرضيههاي پژوهش از نرمافزارWarp plsنسخه 8 استفاده شد.
يافتهها نشان داد مكانيسمهاي دفاعي نقش ميانجي جزيي در ارتباط بين ادراك استيگما و پذيرش (05/0≥p) دارند، اين مكانيسمها تأثير معناداري بر سلامت روان ندارند (05/0
شماره ركورد
78432
لينک به اين مدرک :
