BF mah / 555

The relationship between spiritual intelligence and religious motivation with life satisfaction of judicial employees in Khoy County

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1400-1403

1403/11/15

خوب

94 ص.

حسن امين پور

ندارد

چكيده پژوهش حاضر با رابطه هوش معنوي و انگيزش ديني با رضايت از زندگي كاركنان دستگاه قضايي شهرستان خوي انجام شد. اين پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي و از نظر روش، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري شامل كليه كاركنان دستگاه قضايي شهرستان خوي بودند كه تعداد آن‌ها 400 نفر مي‌باشد. جهت انتخاب نمونه با استفاده از جدول مورگان تعداد 196 نفر با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي، از ميان كاركنان دستگاه قضايي شهرستان خوي در سال 1403 مشغول به كارند، انتخاب شدند. ابزار استفاده شده در اين پژوهش عبارت بودند از: پرسشنامه رضايت از زندگي داينر(1989)، پرسشنامه هوش معنوي كينگ (2008)، پرسشنامه انگيزش ديني آلپورت (1964). براي بررسي فرضيه‌هاي پژوهش از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با استفاده از نرم افزار SPSS26 استفاده شد. بر اساس يافته هاي پژوهش مي توان نتيجه گرفت: بين هوش معنوي و همه‌ي مولفه‌هاي آن با رضايت از زندگي رابطه مثبت و معني‌دار وجود دارد. همچنين بين انگيزش ديني و مولفه انگيزش ديني دروني با رضايت از زندگي رابطه مثبت و معني‌دار و بين انگيزش ديني بيروني با رضايت از زندگي رابطه منفي و معني‌دار در سطح 1 درصد وجود دارد. همچنين متغيرهاي هوش معنوي و انگيزش ديني همزمان توانستند 16 درصد از تغييرات رضايت از زندگي را تبيين نمايند. كلمات كليدي: انگيزش ديني، رضايت از زندگي، كاركنان، هوش معنوي

1404/2/31

مينو عظيمي

78374