پ.ر.3516

Predicting the resilience of mothers of educable mentally retarded children based on perceived stress and family communication patterns

كارشناسي ارشد

روانشناسي - عمومي

پبام نور كرج

1403

1403/06/18

عالي

مردوخي. محمد سعيد

Perceived stress , communication patterns , resilience , mental retardation

پ استاد راهنما پيام نور مركز كرج

پژوهش حاضر با هدف، پيش¬بيني تاب¬آوري مادران كودكان كم¬توان ذهني آموزش¬پذير بر اساس استرس ادراك شده و الگوهاي ارتباطي خانواده انجام گرفت. تحقيق حاضر از نوع كمي و همبستگي بود. جامعه آماري شامل تمامي مادران كودكان دختر و پسر كم¬توان ذهني آموزش پذير آسايشگاه¬هاي معلولين محمد شهر كرج ويژه كم توان ذهني (آسايشگاه نسترن و آراد) در سال 1402-1403 بود كه از جامعه مذكور 150 نفر به روش نمونه¬گيري در دسترس با استفاده از جدول مورگان به عنوان نمونه انتخاب شدند. پرسشنامه¬هاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل 3 پرسشنامه استرس ادارك¬شده كوهن (1983)، پرسشنامه الگوهاي ارتباطي فيتزپاتريك و ريچي (1990)، پرسشنامه تاب¬آوري كونور و ديويدسون (2003) بود. براي تحليل نتايج از آمار توصيفي و سپس ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره استفاده شد، نتايج نشان داد بين ادراك مثبت از استرس با تاب¬آوري مادران رابطه مثبت و معناداري وجود داشت. بين الگوي ارتباطي گفت و شنود با تاب¬آوري مادران رابطه مثبت و معناداري وجود داشت. بين الگوي ارتباطي همنوايي با تاب¬آوري مادران رابطه منفي و معناداري وجود داشت. نتايج حاصل از رگرسيون چند متغيري نشان داد كه استرس ادارك¬شده مثبت و الگوهاي ارتباطي (گفت¬وشنود و همنوايي) قادر به پيش¬بيني تاب¬آوري در مادران هستند. و 38 درصد از واريانس تاب¬آوري را تبيين كردند. بر اساس يافته¬هاي به دست آمده مي¬توان نتيجه گرفت داشتن كودك كم¬توان ذهني براي مادران به حدي استرس ايجاد مي¬كند كه تاب¬آوري آنها را تحت¬تأثير قرار مي¬دهد. لذا پيشنهاد مي¬شود براي حفظ سلامتي و ارتقاء تاب¬آوري اين دسته از مادران برنامه¬هاي مداخله¬اي و پيشگيرانه با هدف بهبود شرايط رواني زندگي مادران اجرا گردد.

78191