چكيده
چكيده:
اسلام به عنوان يك دين كامل و جامع و با برنامه هاي نمونه اي كه دارد، توجه شاياني به بهره گيري از فرصت و وقت داده است.قرآن و روايات در برخي موارد به وضوح و در برخي موارد ديگر به طور ضمني نكاتي را درباره زمان، برنامه ريزي و استفاده از فرصت بيان داشته است كه امروزه با عنوان مديريت زمان مورد توجه واقع شده است.پژوهش حاضر با روش توصيفي-تحليلي ضمن پرداختن به مفهوم و اهميت مديريت زمان و تأكيد بر استفاده بهينه از فرصت ها موضوع را از ديدگاه آيات و روايات مورد مطالعه قرار مي دهد. بر اساس يافته ها زمان وجودي غيرمادي و با اهميت است و استفاده ي صحيح از آن بسيار در دين اسلام مورد تأكيد قرار گرفته است؛ تربيت نيز امر پرورش يا پروردن كسي يا چيزي است كه براي به ثمر رسيدن آن نياز به صرف زمان است. از طرفي نوع تربيت كه براي جامعه مفيد باشد يا خير نيز بسيار مهم است.با علم به اين كه تربيت منفي در خلاف جهت ارزشهاي هر جامعه اي مورد نكوهش قرار گرفته و صرف زمان براي آن ناپسند مي باشد بنابراين با شناخت ويژگي هاي تربيت صحيح و نيز موارد ارزشي آن در جامعه و در ادامه بهره گيري از روش هاي صحيح مي توان به ارائه ي آموزش و تربيت درست با صرف زمان در جامعه دست پيدا كرد. اين نكته نيز حائز اهميت است كه گاهي مشاهده تغييرات، شناخت مشكلات جامعه، يافتن نكات تربيتي ارزشي و نيز يافتن راه حل هايي به جهت برطرف كردن ضعف و نيز پياه سازي ارزش ها در جامعه نياز به گذراندن وقت و زمان بسياري مي شود. و همانطور كه در قرآن اشاره شده است انسان از گذشته درس عبرت مي گيرد و از آن ها براي بهبود وضعيت در زمان حال بهره مي گيرد بنابراين زمان مؤلفه اي است كه براي اصلاح جامعه اسلامي مورد استفاده قرار ميگيرد. توجه به تقسيم بندي زمان از نظرات مختلف براي بكارگيري آن در نظام آموزش و پرورش و تربيت صحيح انسان ها با توجه به تدريجي و مستمر بودن آن امري ضروري بوده و نيازمند دقت بسيار است.
كليدواژهها: مديريت زمان، تربيت معنوي، قرآن و حديث.
