BF mah / 550

The Relationship Between Academic Self-Efficacy and Motivational Beliefs with Academic Procrastination Mediated by Cognitive-Emotional Regulation Among High School Students in Chaharborj

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1401-1403

1403/7/4

134 ص.

حسن امين پور

ندارد

چكيده پژوهش حاضر به بررسي رابطه بين خودكارآمدي تحصيلي و باورهاي انگيزشي با اهمال‌كاري تحصيلي با نقش ميانجي‌گرانه نظم‌جويي شناختي هيجاني در ميان دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان چهاربرج مي‌پردازد. هدف اصلي اين پژوهش، تبيين چگونگي تأثير متغيرهاي پيش‌بين (خودكارآمدي تحصيلي و باورهاي انگيزشي) بر اهمال‌كاري تحصيلي و نقش ميانجي نظم‌جويي شناختي هيجاني در اين روابط است. اين مطالعه از نوع همبستگي بوده و داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌هاي استاندارد شامل پرسش‌نامه اهمال‌كاري آموزشي سولومون و راث بلوم (1984)، پرسش‌نامه خودكارآمدي آموزشي مك ايلروي و بانتينگ (2001)، پرسش‌نامه نظم‌جويي شناختي هيجاني گارنفسكي و كرايج (2006) و پرسش‌نامه ارزيابي راهبردهاي انگيزشي پنتريچ و دي‌گروت (1990) جمع‌آوري شده است. جامعه آماري شامل 920 نفر از دانش‌آموزان بوده و حجم نمونه بر اساس جدول كرجسي و مورگان 271 نفر تعيين شد. نتايج نشان داد كه بين خودكارآمدي تحصيلي، باورهاي انگيزشي و اهمال‌كاري تحصيلي رابطه منفي و معناداري وجود دارد و نظم‌جويي شناختي هيجاني نيز به‌عنوان ميانجي اين روابط را تقويت مي‌كند. اين يافته‌ها بر اهميت نقش خودكارآمدي، باورهاي انگيزشي و راهبردهاي تنظيم هيجان در كاهش اهمال‌كاري تحصيلي تأكيد مي‌كند. كليدواژه‌ها: اهمال‌كاري تحصيلي، باورهاي انگيزشي، خودكارآمدي تحصيلي،نظم‌جويي شناختي هيجاني.

1404/2/6

مينو عظيمي

77999