پ.ع.ا.3453

The effects of structural changes on the economic growth and development of Iran

كارشناسي ارشد

علوم اقتصادي

پيام نور مركز كرج

1403

1403/04/06

عالي

ياوري، غلام رضا

صفوي، راشد

structural changes , economic growth , Eviews 10 software

اين پژوهش به بررسي اثرات تغييرات ساختاري بر رشد و توسعه اقتصادي ايران با تمركز بر تغييرات قابل توجه در نظام‌هاي اقتصادي، اجتماعي و سياسي كشور مي‌پردازد كه بر مسير توسعه كلي آن تأثير مي‌گذارد. هدف اين پژوهش با تحليل داده‌هاي تاريخي، اصلاحات سياست‌گذاري و شاخص‌هاي كلان اقتصادي است تا چگونگي تأثير تحولات ساختاري بر رشد و توسعه اقتصادي ايران را در طول زمان روشن كند. رويكرد تحقيق با هدف كاربردي استقرايي در نظر گرفته شده است. مرحله اوليه شامل بررسي ادبيات مربوطه براي جمع‌آوري داده‌هاي كتابخانه‌اي و انجام جمع‌آوري داده‌هاي ميداني از طريق مصاحبه با كارشناسان اقتصادي و سياست‌گذاران ايراني بود كه منجر به داده ﻫﺎي ﺟﻤﻊ آوري شده ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ 20 ﻣﺘﻐﯿﺮ ﮐﻼن اﻗﺘﺼﺎدي از ﺳﺎﯾﺖ ﻣﺮﮐﺰ آﻣﺎر اﯾﺮان و ﺑﺎﻧﮏ ﻣﺮﮐﺰي جمع آوري استفاده شده است. در طي انجام محاسبات از ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻣﺜﺒﺖ با ﻫﻢ و ﺑﺎ ﺗﻮﻟﯿﺪ ناخالص داﺧﻠﯽ دارﻧﺪ ﺑﺮاي به دﺳﺖ آوردن ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺸﺘﺮك در ﻣﺆﻟﻔﻪ اﺻﻠﯽ اﺳﺘﻔﺎده شد. در اين پژوهش از روش توصيفي- همبستگي با تأكيد بر استدلال استقرايي استفاده شده است. براي آمارهاي توصيفي و استنباطي از جمله همبستگي و تحليل رگرسيون از روش‌هاي سري زماني و داده‌هاي پانلي استفاده شد. تمامي محاسبات با استفاده از نرم افزار Eviews 10 انجام شده است. پس از اجراي مدل و بررسي فرضيه هاي تحقيق با توجه به نتايج بدست آمده ،از آنجا كه آماره t متغير سهم پس‌انداز از توليد ناخالص داخلي ناشي از تغييرات ساختاري با رشد و توسعه اقتصادي (برابر با 559/4-452/5) بوده و سطح معناداري آن 03/0 بوده كه كمتر از 05/0 است، رگرسيون ارتباطي معناداري بين سهم پس¬انداز از توليد ناخالص داخلي با رشد و توسعه اقتصادي برقرار است. همچنين ضريب تعيين تعديل شده حدود 042/0 درصد از تغييرات متغير مستقل را پيش بيني نمايند. سطح معناداري آماره F نيز در سطح خطاي 1 درصد معنادار مي باشد كه مي توان بيان كرد مدل كلي تحقيق از لحاظ آماري معنادار مي‌باشد. سهم صنايع از توليد ناخالص داخلي با رشد و توسعه اقتصادي رابطه مثبت و معني داري دارد كه از آنجاي كه در مدل مذكور ملاحظه مي گردد، از آنجا كه آماره t متغير سهم صنايع از توليد ناخالص داخلي با رشد و توسعه اقتصادي (برابر با 450/2 -589/4) بوده و سطح معناداري آن 006/0 مي باشد كه كمتر از 05/0 است، رگرسيون ارتباطي معناداري بين سهم صنايع از توليد ناخالص داخلي با رشد و توسعه اقتصادي برقرار است. سهم اشتغال بخش خدمات از توليد ناخالص داخلي با رشد و توسعه اقتصادي مي‌تواند رابطه معني داري داشته باشد و مقدار سطح معناداري=003/0 آماري مدل رگرسيون را نشان مي دهد. نتايج جدول فوق پژوهش حاكي از اينست كه سهم اشتغال بخش خدمات از توليد ناخالص داخلي با رشد و توسعه اقتصادي رابطه مثبت و معني داري دارد كه از آنجاي كه در مدل مذكور ملاحظه مي گردد ميزان آماره t متغير سهم اشتغال بخش خدمات از توليد ناخالص داخلي با رشد و توسعه اقتصادي (برابر با 366/4 ، 266/5) بوده و سطح معناداري آن كمتر از 05/0 است، رگرسيون ارتباطي معناداري بين سهم اشتغال بخش خدمات از توليد ناخالص داخلي با رشد و توسعه اقتصادي برقرار است. سهم كالاهاي ساخته شده از توليد ناخالص داخلي با رشد و توسعه اقتصادي رابطه مثبت و معني داري دارد همان گونه كه در مدل مذكور ملاحظه مي گردد،آماره t متغيركالاهاي ساخته شده از توليد ناخالص داخلي با رشد و توسعه اقتصادي (برابر با 266/5 ، 278/6) بوده و سطح معناداري آن برابر با 004/0 مي باشد كه كمتر از 05/0 است، رگرسيون ارتباطي معناداري بين سهم متغيركالاهاي ساخته شده با رشد و توسعه اقتصادي برقرار است. بنابراين يافته‌ها حاكي از آن است كه تغييرات ساختاري نقش حياتي در شكل‌دهي چشم‌انداز اقتصادي ايران داشته و بخش‌هاي كليدي مانند توليد، كشاورزي و خدمات را تحت تأثير قرار داده است. درك اين پويايي ها براي سياست گذاران و ذينفعان براي اتخاذ تصميمات آگاهانه اي كه توسعه اقتصادي پايدار و گسترده در ايران را در محدوده اصول شهر هوشمند و اقتصاد هوشمند ترويج مي كند، بسيار مهم و حياتي است

77982