پ.ع.م510

Investigating the relationship between biological and heavy metals pollutions in the soil of urban waste accumulation areas and its relationship with the type of waste (Case study:Saravan)

كارشناسي ارشد

رشته مهندسي عمران ( M.Sc) گرايش: محيط زيست

دانشگاه پيام نور مركز شيراز

1403

1403/09/21

سي دي

72صص

اسراري ،الهام

-

heavy metals , biological pollution , soil , purification , measurement

دانشگاه پيام نور مركز شيراز

وجود آلودگي‌هاي فلزات سنگين و بيولوژيكي در خاك علاوه بر ايجاد اختلال در چرخه طبيعت نهايتاً مي‌تواند مشكلات متعددي را براي سلامت انسان‌ها به وجود آورد، زيرا اين آلودگي‌ها مي‌تواند وارد محصولات كشاورزي و حتي وارد منابع آبي سطحي و زير زميني شود. بنابراين هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسي ميزان غلظت برخي از فلزات سنگين در خاك منطقه مورد نظر سراوان بوده است. فلزات سنگين مورد نظر در اين مطالعه جيوه، سرب، كادميم و آلومينيم بودند. براي اين منظور نمونه‌هايي از پنج ايستگاه مختلف در اين منطقه انتخاب و براي مقايسه نتايج يك ايستگاه در فاصله 30 كيلومتري از منطقه مورد نظر نيز برگزيده شد. در بخش نتايج مشخص شد كه براي فلز سنگين جيوه بيشترين مقدار در ايستگاه‌هاي اول و دوم ثبت گرديد. براي فلز سنگين سرب ايستگاه سوم داراي بيشترين مقدار غلظت فلز سنگين بوده و در مقابل در ايستگاه پنجم كمترين مقدار غلظت فلز سرب ثبت شده است. در نهايت براي فلز سنگين آلومينيم، ايستگاه اول و نمونه اخذ شده از فاصله 30 كيلومتري منطقه مورد نظر داراي بيشترين مقدار بوده‌اند. براي فلز سنگين سرب، ميزان غلظت در تمامي ايستگاه‌هاي مورد مطالعه در سطح مجاز يعني كمتر از 1 ميلي گرم بر ليتر (ppm) مي‌باشد، البته براي ايستگاه سوم اين مقدار كمي نزديك به سطح مجاز مي‌شود. براي فلز سنگين كادميم، همه ايستگاه‌ها داراي سطح بسيار بالاتري از اين فلز سنگين نسبت به مقدار استاندارد آن مي‌باشند كه لزوم توجه به كاهش آن در خروجي ايستگاه‌هاي مورد مطالعه حس مي‌شود. سطح مجاز اين فلز سنگين در خاك خروجي برابر 1/0 ميلي‌گرم بر ليتر (ppm) مي‌باشد. بر اساس نتايج، كمترين غلظت كادميم در خروجي ايستگاه پنجم ثبت شده است كه مقدار آن برابر 29/0 ميلي‌گرم بر ليتر بوده است كه خود اين مقدار نيز بسيار بيشتر از حد مجاز مي‌باشد. براي فلز سنگين آلومينيم، خروجي تمام ايستگاه‌هاي مورد مطالعه كمتر از سطح مجاز اين فلز سنگين مي‌باشند. سطح مجاز اين فلز سنگين در خاك منطقه مورد نظر برابر با 5 ميلي گرم بر ليتر (ppm) مي‌باشد. بر اساس نتايج، بيشترين مقدار غلظت فلز سنگين آلومينيم در فاصله 30 كيلومتري در محل مورد نظر ثبت شده است كه برابر با مقدار 18/0 ميلي‌گرم بر ليتر مي‌باشد كه اين مقدار به وضوح بسيار كمتر از سطح مجاز مي‌باشد. در بخش بررسي آلودگي بيولوژيكي مشخص شد كه كمترين ميزان مربوط به باكتري سودوموناس مي¬باشد، همين موضوع نشان دهنده وجود زياد باكتري استافيلوكوكوس در خاك ايستگاه اول مي¬باشد. با بررسي سطح باكتريايي منطقه مورد مطالعه و همچنين مشاهده وضعيت پسماند منطقه، مي¬توان ارتباط بين آلودگي باكتريايي و فلزات سنگين در اين منطقه را رد نمود و تنها منبع انتشار و و وجود آلودگي باكتريايي در منطقه مورد مطالعه را به خود انباشت پسماند نسبت داد.

1404/01/30

منظر جعفري

77906