8354پ

دكتري

مهندسي صنايع

دانشگاه پيام نور

1392

25/10/1392

بهينه‌سازي قابليت اطمينان چند هدفه، مسأله تخصيص افزونگي، سيستم‌هاي سري- موازي، مجموعه‌هاي فازي

توكلي مقدم،رضا

اميري،مقصود؛ صفي صمغ آبادي،اعظم دخت

134-131ص

130-121ص

عزيز محمدي،روزبه , عنوان , دانشگاه پيام نور/ مركز تحصيلات تكميلي

يكي از راه‌هاي افزايش سطح قابليت اطمينان سيستم، تخصيص افزونگي است.اين امر در طراحي سيستم قابليت اطمينان، به دليل وجود توابع هدف چندگانه متضاد، محاسبه‌ي قابليت اطمينان را با دشواري مواجه مي‌نمايد. از اين رو در رساله حاضر، دو مدل در توسعه مدل هاي قابليت اطمينان برپايه اهداف بيشينه‌‌سازي قابليت اطمينان، كمينه سازي حجم وكمينه سازي هزينه در سيستم‌هاي سري موازي ارائه مي‌شود.با توجه به پيچيدگي مدل‌هاي پيشنهاد شده، از رويكردهاي فراابتكاري براي حل آنها استفاده شده است. در مدل اول ارائه شده‌، صرفاً استفاده از اجزاء همسان در زير سيستم ها مجاز مي باشد.براي حل اين مدل از يك الگوريتم تلفيقي چندهدفه جديد بر پايه الگوريتم‌هاي رقابتي و ژنتيك پيشنهاد مي شود. الگوريتم پيشنهادي در مقايسه با دو الگوريتمژنتيك مرتب شده نامغلوب و استراتژي تكاملي آرشيو شده از كارايي بالاتري برخوردار است. به دليل كاربرد گسترده مجموعه هاي فازي در بيان مسائل دنياي واقعي و اهميت آن در مباحث قابليت اطمينان، از اين مفهوم در بيان محدوديت هاي مدل سازي مدل دوم پيشنهادي استفاده شده است. مضاف براين در مدل دوم عضو آماده بكار مي تواند با درصد عمرمشخصي به فعاليت خود ادامه دهد. در اين مدل در استفاده از اجزاء غيرهمسان در زيرسيستم ها محدوديتي وجود ندارد. براي حل مدل دوم نيز از الگوريتم شبيه‌سازي تبريد و نيزتلفيق آن با الگوريتم بهينه‌سازي تجمع ذرات استفاده مي شود. مقايسه جواب هاي حاصل از اين دو الگوريتم نيز حاكي از بهتر بودن جواب هاي الگوريتم شبيه‌سازي تبريد مي‌باشد. به منظور تنظيم عملگرهايالگوريتم‌هاي پيشنهادي و مقايسه اي از روش رويه‌شناسي سطح پاسخ استفاده شده است.

فصل اول: مقدمه و كليات. فصل دوم: مرور ادبيات و پيشينه تحقيق. فصل سوم: مدل رياضي و روش حل پيشنهادي. فصل چهارم: نتايج محاسبات. فصل پنجم: نتيجه‌گيري و پيشنهادهاي آتي

7778