1176 پ

كارشناسي ارشد

برنامه ريزي درسي - علوم تربيتي

دانشگاه پيام نور دامغان

1403

دكتر افضل خاني

پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير نگرش به تكنولوژي بر صلاحيت تدريس ديجيتال معلمان با ميانجيگري سواد داده انجام شده است. پژوهش به لحاظ هدف كاربردي و به لحاظ روش توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه مورد بررسي پژوهش، كليۀ معلمان ابتدايي شهرستان شاهرود به تعداد 150 نفر است.با توجه به محدود بودن جامعه كل جامعه به عنوان نمونه در نظر گرفته شده است. بنابراين تعداد حجم نمونه 150 نفر از معلمان ابتدايي شهرستان شاهرود استان سمنان مي‌باشد، حجم نمونه به وسيله سرشماري به دست آمده است. ابزار گردآوري اطلاعات در اين مطالعه پرسشنامه استاندارد است. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از معادلات ساختاري در نرم افزار SMART PLS استفاده شده است. جهت گردآوري داده‌هاي پژوهش از سه پرسشنامه نگرش به تكنولوژي ريدچر (2017) و لاين و همكاران (2022) با 8 گويه، سواد داده پاپاميتسو و همكاران (2021) با 4 گويه و صلاحيت تدريس ديجيتال تندو و همكاران (2016) و ژو و همكاران (2021) با 6 گويه استفاده شد. نتايج حاكي از آن دارد، در محاسبات تحليل استنباطي ضريب رگرسيون نگرش به تكنولوژي بر صلاحيت تدريس ديجيتال معلمان 0.65 به دست آدمده است. ضريب رگرسيون نگرش به تكنولوژي، بر سواد داده 0.93 و ضريب رگرسيون سواد داده بر صلاحيت تدريس ديجيتال معلمان 0.31 به دست آمده است. معلمان مي‌توانند با جمع‌آوري و استفاده از داده‌هاي واقعي درباره عملكرد دانش‌آموزان و رويدادهاي آموزشي، به تدريس خود عمق و واقعيت دهند. اين كار مي‌تواند شامل تجزيه و تحليل نمرات، نظرسنجي‌ها و بازخوردهاي دانش‌آموزان باشد كه به آن‌ها امكان مي‌دهد تا تغييرات لازم در روش تدريس خود را انجام دهند و تجربيات يادگيري بهتري را براي دانش‌آموزان فراهم آورند.

77541