چكيده
آموزش از طريق كتاب¬هاي درسي به عنوان نخستين منابع در سيستم آموزش و پرورش ايران از اهميت ويژه¬اي برخوردار است. از اين رو بررسي انواع آموزش از منظر ادبيات تعليمي كودك به ويژه در كتاب¬هاي فارسي براي پي بردن به نكات قوت و ضعف امري ضروري به نظر مي¬رسد. در اين پايان نامه نگارنده با استفاده از روش توصيفي-تحليلي به بررسي انواع ادبيات داستاني اين كتاب¬ها از منظر آموزشي پرداخته است. نتايج به دست آمده نشان مي¬دهد كه مؤلفان تا كتاب فارسي سوم ابتدايي به ادبيات كودك توجه دارند و داستان¬هايي را از اين حيطه برگزيده¬اند و غالباً به اهداف آموزشي دست مي¬يابند. از كتاب چهارم كتاب¬ها رنگ و بوي ادبيات كهن را به خود برگرفته¬اند و بسامد حكايت¬هاي تعليمي بر ساير انواع ادبيات داستاني مي¬چربد. اميد است با دستاوردهاي اين تحقيق در متن اين كتاب¬ها تغييراتي به نفع ادبيات كودكان ايجاد شود
