HT mah / 522

Developing and presenting an urban planning model in order to improve the mental and psychological health of the citizens of Miandoab city

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه ريزي شهري- برنامه ريزي شهري

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1401-1403

1403/9/14

خوب

197 ص.

محمدعلي صفرلوئي-محمود هوشيار

عبدالله عبدالهي

چكيده بدون داشتن درك و شناخت كامل و درست از شهر و فضاها به آن صورتي كه براي شهروندان اهميت دارد، به سختي مي¬توان شرح داد كه چرا افراد با يك مكان مشخص ارتباط برقرار مي¬كنند و چه سودمندي¬هايي براي آنها دارد. بنابراين آگاهي از اين كه چگونه مكان مورد نظر اصلاح شود و تغيير داده شود به طوري كه همچنان مورد ترجيح و توجه افراد باقي بماند، تقريبا غيرممكن است. همچنين در مورد ساير فضاهايي كه مورد اقبال و توجه شهروندان نيستند نيز روشن نخواهد بود كه چه اقدامي انجام شود تا فضا مورد ترجيح و توجه افراد قرار بگيرد و تعامل آنها با فضا پايدار گردد. روش تحقيق در اين پژوهش بصورت تحليلي – توصيفي و بصورت پيمايشي بوده است و همچنين روش تحقيق از نظر هدف نيز كاربردي است. متغيرهاي تحقيق با آزمون‌هاي آماري از قبيل كروسكال واليس و آزمون من ويتني در نرم افزار SPSS مورد تحليل قرار گرفت. سه مؤلفه كلي (مؤلفه‌هاي محيطي- كالبدي، مؤلفه‌هاي عملكردي- خدماتي و مؤلفه‌هاي فردي- اجتماعي) مورد بررسي قرار گرفت كه نتايج پژوهش حاكي از آن است كه هر سه مؤلفه نقش اساسي در ارتقاء سلامت ذهني و رواني شهروندان شهر مياندوآب مي‌توانند داشته باشند. همچنين نتايج اين پژوهش گوياي آن است كه ترجيح و تمايل افراد به حضور در فضاها وابسته به نوع تعاملي است كه آنها با فضا برقرار مي¬كنند. چنانچه فضا علاوه بر پشتيباني از فعاليت¬هاي دلخواه افراد و برآورده ساختن نيازها و اهدافشان، بستري را براي تبادل انديشه و احساس آنها فراهم كند به طوري كه فرد پيوندي احساسي با فضا برقرار كند و فضا در ساختار هويتي او نقش ايفا كند، تعاملي ميان فرد و فضا برقرار مي¬شود. كليدواژه‌ها: برنامه‌ريزي شهري، سلامت رواني، سلامت دهني، مياندوآب

1403/11/10

مينو عظيمي

77265