2112

Fundamentals of human rights strengthening the family system in the light of sustainable development

دكتري تخصصي

حقوق گرايش حقوق بين الملل

مركز تحصيلات تكميلي دانشگاه پيام نور

1403

1403/04/03

دكتر حسين شريفي طراز كوهي

دكتر حسن خسروي، دكتر محيا صفاري نيا

Natural Family, Marriage, Heterosexuality, Homosexuality, Sustainable Development, Right to Health

وجود دو جنس زن و مرد كه در مباني اصلي بشري يكسان اما از ابعاد گوناگون جسمي و روحي با يكديگر متفاوت هستند؛ مي¬تواند بستر ايجاد خانواده جهت بقا نسل را فراهم نمايد. البته اگرچه خانواده در منشور حقوق¬بشر يعني اعلاميه¬جهاني 1948 و ميثاقين 1966 به¬عنوان نهاد طبيعي مورد حمايت قرار گرفته، اما به دليل تفاوت ساختار و گستره آن در فرهنگ¬هاي مختلف و باتوجه به تحولات جامعه¬بين¬المللي در ادوار مختلف تعريف واحدي از نهاد خانواده ارائه نشده-است و به همين ترتيب اسناد بين¬المللي نيز رويكرد يكساني نسبت به اين نهاد و تعيين مصاديق آن نداشته¬اند. باتوجه به همين عدم تعيين مصداق و تعريف واحد، در دهه¬هاي اخير به¬ويژه متأثر از به رسميت شناختن گرايشات متنوع جنسي، اشكال جديد از خانواده در برخي اسناد و نهادهاي بين¬المللي شناسايي شده¬ كه با رويه پيشين سازمان ملل در تضاد است. تضاد رويه¬اي در خصوص معنا و چارچوب خانواده ميان نهادهاي بين¬المللي و منطقه¬اي حقوق بشر از يك سو و تأكيد نظام توسعه به¬ويژه اهداف توسعه پايدار بر تحقق حقوق اساسي بشر از جمله حق بر سلامت، نسبت ميان برخورداري از خانواده، حمايت از تحكيم و تداوم آن و حق انسان بر سلامت جسمي، معنوي و رواني را از سوي ديگر سبب شده است. پرسش اساسي آنجا است كه چگونه ميان هدفي مهم در چارچوب توسعه جهاني يعني سلامت و تحكيم و تداوم خانواده¬هاي طبيعي و غيرطبيعي (ناهنجار) مي¬توان جمع نمود. اين ابهام پرسشي اساسي را فراروي پژوهشگر قرار داده مشتمل بر اينكه رويكرد منظومه حقوق بشر و اهداف توسعه پايدار به تحكيم نهاد خانواده چيست؟ براي پاسخ به اين پرسش بنيادين با روش تلفيقي براساس روش حقوقي تحليل اسناد، تجميع و استنباط، مسائل متنوعي از مباني انسان-شناختي تشكيل خانواده تا رويكرد نظام بين¬المللي حقوق بشر به تشكيل، تقويت و تحكيم خانواده و در نهايت نسبت اهداف توسعه پايدار به ويژه هدف سوم آن با تحكيم خانواده مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج پژوهش بر مبناي هستي¬شناسي معنا محور، نشان مي¬دهد كه هستي داراي غايت است و غايت انسان، نيل به كمال است. جنس زن و مرد از لحاظ فيزيكي و رواني كاملاً متفاوت و مكمل هستند و اين موضوع برساخت اجتماع نيست. انسان با توجه به غايتي كه در هستي دارد مي¬تواند علاوه بر ازدياد نسل در خانواده (به عنوان يك عمل طبيعي)، به كمال اكتسابي نيز دست يابد. وجود يك زن و يك مرد در خانواده بهترين شرايطي است كه مي¬تواند مصالح عاليه كودك را تامين نمايد. نويسنده بر اين باور است كه تأمين امنيت و سلامت بشر در چارچوب «خانواده طبيعي»(فطري)، پيش¬شرط تحقق ساير اهداف توسعه¬پايدار بوده و در نقطه مقابل، تعميق و گسترش سلامت به¬عنوان يكي از شاخص¬هاي اصلي توسعه، مي¬تواند به تحكيم نهاد «خانواده طبيعي» بيانجامد. نيل به اهداف توسعه¬پايدار به¬عنوان برنامه¬اي جهاني، تنها از طريق حمايت از نهاد «خانواده طبيعي» امكان¬پذير است و به دليل آنكه اشكال نوين و غيرطبيعي تحت عنوان خانواده، مخل سلامت جسم و روان بشر هستند، مانعي اساسي در تحقق حيات معقول بشري قلمداد مي¬شوند.

1403/11/08

ابراهيمي

77259