51

ارشد

علوم تربيتي - برنامه ريزي درسي

دانشگاه پيام نور رفسنجان

1400

1402/10/25

عالي

94ص.

جديدي اكبر

75تا85

self-directed learning, mental vitality, problem solving skills

هدف پژوهش حاضر رابطه بين يادگيري خودراهبري با مهارت حل مساله و نشاط ذهني دانش آموزان متوسطه دوم شهرستان كنارك بود. روش پژوهش حاضر از نوع توصيفي رويكرد پيمايشي و از نوع همبستگي بود.جامعه آماري پژوهش حاضر كليه دانش آموزان متوسطه دوم شهرستان كنارك مي باشند. حجم جامعه دانش آموزان 3892 نفر است. با توجه به جدول مورگان بر اساس نمونه گيري در دسترس تعداد 351 نفر دانش آموز انتخاب شد. ابزار اندازه گيري در اين پژوهش پرسشنامه حل مسئله هپنر و پترسن(1982) و پرسشنامه نشاط ذهني آكسفورد آرگايل و هيلز(2002) و پرسشنامه يادگيري خود راهبر فيشر و همكاران (2001) مي باشد. دادههاي به دست آمده با استفاده از آزمون ضريب همبستگي پيرسون، رگرسيون چندمتغيره و همبستگي كانوني با نرم افزار SPSS 20 مورد تحليل قرار گرفتند. يافته هاي همبستگي نشان داد رابطه بين يادگيري خود راهبر با مهارت حل مساله و نشاط ذهني مثبت و معنيدار است. در تبيين اين نتيجه مي توان گفت كه دانش آموزان داراي سطوح بالاي يادگيري خودراهبر، يادگيرندگان فعالي هستند كه علاقه زيادي براي يادگيري دارند و از مهارت هاي حل مسأله استفاده مي كنند، ظرفيت درگيرشدن در فعاليت هاي يادگيري مستقل را دارند و به طور مستقل يادگيري خويش را مديريت مي كنند.

1403/10/03

77175