PJ mah / 518

Nostalgia in the novel Al-Mutashael by Emil Habibi and Zaman al-Mohash by Heydar Heydar

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات عربي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1401-1403

1403/6/26

خوب

82 ص.

قادر قادري

آزاد مونسي

چكيده: نوستالژي، اصطلاحي است كه از روانشناسي وارد ادبيات شده است و آن را به معني حسرت و دلتنگي بر گذشته تعريف كردهاند، حيدر حيدر از سوريه و اميل حبيبي از فلسطين، از جمله نويسندگاني هستند كه آثارشان سرشار از مفاهيم نوستالژيك است، اما در عين حال تفاوتهايي هم بين آنان وجود دارد و هريك از اين نويسندگان به يك جنبه از نوستالژي بيشتر توجه كردهاند، ادبيات معاصر عربي، به خاطر جريانات و شرايط حاكم بر آن، زمينهساز مفاهيم مختلف نوستالژي بوده و اين دو نويسنده نيز از افراد خاص اين دوران هستند كه از شرايط موجود متأثر شده و اين امر نمودهاي مختلف نوستالژي را در آثارشان به وجود آورده است، حيدر حيدر، شرف و عزت دمشق را در گذشتههاي دور ميبيند و به همين دليل هميشه در حسرت روزگاران پر اقتدار گذشته است و در سراسر رمانش كه سرشار از دوري از معشوقهاش مُني و سرگشتگي سياسي وطن و ملتش است، مدام دچار نوستالژي ميشود، اميل حبيبي هم از اشخاصي است كه شرايط سياسي او را به يأس و بدبيني كشانده و نسبت به هر چيز و هر كسي محتاط نموده است و اين را در فضايي مخصوص به خود و طنزآميز در اثرش نمودار ساخته است، اين پژوهش با تكيه بر روش توصيفي – تحليلي و استفاده از منابع كتابخانه به بررسي مفاهيم مختلف نوستالژي در آثار اين دو نويسنده معاصر و علل روي آوردن آنان به نوستالژي پرداخته و مهمترين زمينههاي دلتنگي در آثارشان را هويدا ساخته است. واژگان كليدي: نوستالژي، الزمن الموحش، المتشائل، حيدر حيدر، اميل حبيبي

1403/9/5

مينو عظيمي

77035