4559پ

A study of stylistics in Obaid Zakani's prose

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور ملاير

1400

1401/06/21

عالي

167ص.

شاملو ، اكبر

رضايي ، بيتا

145-146

stylistics, humor, prose, intellectual level, prose works, Obeid Zakani

عبيد يكي از طنزپردازان و در عين حال از منتقدان بزرگ اجتماعي ايران است.زبان و سبك نويسندگي عبيد زاكاني داراي ويژگي هاي است كه سبك او را از ديگر نويسندگان هم عصر و پيش از وي متفاوت مي سازد، به گونه اي كه مي توان او را از نويسندگان صاحب سبك برشمرد. آثار منثور طنزآميز وي شامل كتاب اخلاق الاشراف، رساله دلگشا، رساله ريش نامه، رساله صد پند، رساله تعريفات ملا دوپيازه، مكتوبات قلندريان و فالنامه بروج كه بحث اصلي نگارنده است.يافته ها حاكي از آن است كه از نظر سبك شناسي، آثار منثور عبيد به شيوه ي نثر مرسل است و در سطح زباني با آثار قرن هفتم و هشتم همانندي دارد؛ در عين حال ويژگي هاي كهن زباني در آن كمتر از ديگر آثار ديده مي شود. لذا در سطح فكري كار عبيد ويژه و در خور توجّه مي باشد، با وجود اين كه برخي مضامين خود را از نويسندگاني مانند سعدي گرفته است، ولي شيوه ي بيان او تفاوت بسياري با شيوه ي آنان دارد، او با زبان طنز از اوضاع زمان خود سخت انتقاد كرده است، همچنين در سطح فكري صاحب سبك است و آثار منثور عبيد در نهايت ايجاز، معاني مورد نظر خود را بيان كرده است. در نتيجه نثر عبيد، نثري است فصيح، مسجع؛ آميخته به آيه ها و جملات عربي و اشعار شعراي ديگر از جمله سعدي كه در لابه لاي نثرش گنجانده و آن را آراسته و زيبا ساخته است.

1403/08/26

76875