39

ارشد

علوم تربيتي - برنامه ريزي آموزشي

پيام نور رفسنجان

1400

1402/10/27

عالي

99ص.

سلاجقه ، آزيتا

75تا 84

Questioning Skill, Academic Isolation, Self-Esteem

پژوهش حاضر به منظور بررسي رابطه بين مهارت پرسشگري با انزواي تحصيلي و عزت نفس دانش آموزان پسر متوسطه اول شهر پلان انجام شده است. اين تحقيق از لحاظ هدف، كاربردي و از لحاظ روش، توصيفي- پيمايشي از نوع همبستگي است. جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان پسر متوسطه اول شهر پلان به تعداد 1800 نفر است كه 317 نفر به روش نمونه گيري خوشه اي تصادفي انتخاب شدند. روش گردآوري دادهها در اين تحقيق ميداني بوده و به دليل ماهيت موضوع تحقيق، دادهها از طريق پرسشنامه جمعآوري شدند. جهت جمعآوري دادهها از پر پرسشنامۀ عزت نفس كوپر اسميت) 1967 (، پرسشنامه مهارت پرسشگري بك و جي ساپ) 2004 ( و پرسشنامه انزواي تحصيلي ديلي و گرونت) 2003 ( استفاده شد. روايي پرسشنامه ها توسط اساتيد و پايايي آنها با استفاده از ضريب الفاي كرونباخ تاييد شد. تجزيهوتحليل دادهها در دو سطح توصيفي )ميانگين و انحراف معيار( و نسخه 23 تحليل شدند. يافته ها حاكي از آن بود كه بين مهارت SPSS استنباطي با استفاده از نرم افزار پرسشگري و مولفه هاي آن با انزواي تحصيلي رابطه منفي و معنادار و بين مهارت پرسشگري و مولفه 0 وجود دارد. با توجه به نتايج بدست آمده / هاي آن با عزت نفس رابطه مثبت و معنادار در سطح 0001 از اين پژوهش، اهميت پرسشگري و چگونگي پرسيدن در فضاهاي آموزشي نمايان مي شود. بنابراين ضرورت مي يابد معلمان ابتدا از دانش آموزان خود در ميزان مهارتها و ابرازوجود و همچنين عزت نفس شناخت داشته باشند و در پرسشگري اين امر را مدنظر قرار دهند و به صورتي پرسش هاي خود را مطر ح كنند كه در دانش آموز جرات ابراز وجود و پرسش و پاسخ به وجود آورد تا دانش آموز با انگيزه شده و علاقه دروني براي پاسخ، اكتشاف و حل مسئله داشته باشد

76790