چكيده
چكيده
هدف پژوهش، تعيين رابطه والد-فرزند با سازگاري اجتماعي دانشآموزان پسر پايه پنجم شهر قاين بود. روش پژوهش از نوع توصيفي- همبستگي است. جامعه مورد نظر شامل كليه دانشآموزان پسر پايه پنجم شهر قاين ميباشد. بر اساس آمار سال تحصيلي 1403-1402 تعداد آنان 842 نفر اعلام شد. نمونه پژوهش بر اساس جدول مورگان 261 نفر مي باشد كه اين تعداد افراد بر اساس روش نمونهگيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزار اندازهگيري در اين پژوهش شامل: پرسشنامه سازگاري اجتماعي كودكان دخانچي (1390) و مقياس رابطه والد- كودك پيانتا (1394) بود. براي تجزيه و تحليل دادهها از روش رگرسيون و پيرسيون استفاده شد. يافتههاي پژوهش حاضر نشان داد بين صيميت والد-فرزند، وابستگي والد-فرزند، رابطه مثبت كلي والد-فرزند با سازگاري اجتماعي دانشآموزان پسر پايه پنجم شهر قاين رابطه وجود دارد.
كليد واژگان: ارتباط والد-فرزند، سازگاري اجتماعي