چكيده
چكيده
هدف از اين پژوهش بررسي زباني شعر عاشورايي در دوره معاصر است. اين تحقيق به شكل توصيفي و تحليلي انجام شده است و اشعار عاشورايي شاعران مورد پژوهش (عمان ساماني، حسن فرحبخشيان، شهريار، قيصر امينپور، عليرضا قزوه، محمد علي بهمني، ساعد باقري)، را مورد مطالعه قرار ميدهد. با هدف محدود كردن تحليلها، براي بررسي كاملتر از ميان ويژگيهاي زباني، ويژگيهاي آوايي، صرفي و نحوي مرتبط انتخاب شدند و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج تحقيق نشان داد كه در اشعار شناخته شده عاشورايي معاصر، در ويژگيهاي آوايي شامل (لحن حماسي، لحن غمگين و عاطفي، حذف صامت يا مصوت، ابدال و قلب در مصوتها و كاربرد حروف به صورت مخفف براي موسيقي بيروني)، در اشعار حسن فرحبخشيان بيشترين بهره را در لحن غمگين و عاطفي برده است. در اشعار عليرضا قزوه و عمان ساماني ابدال و قلب در مصوتها مشاهده گرديد. در شگردهاي صرفي، شامل (بهكارگيري واژگان عربي، واژگان پربسامد، اصطلاحات مرتبط با مفهوم جنگ، اشاره به نام شخصيتها)؛ در آثار عمان ساماني بيشترين بسامد به كارگيري واژگان عربي را ثبت كرده است. در شگردهاي نحوي، شامل (افعال پيشوندي و وند استمراري (مي و همي))، در اشعار عمان ساماني تكرار و وند استمراري شامل (مي و همي) مشاهده گرديد
كليد واژه: تحليل زباني، ادبيات آييني، شعر معاصر، شعر عاشورايي، عليرضا قزوه.
