BF 357 1402

The Relationship between Covert Relational Aggression, Self-Repression and Forgiveness with the Tendency to Marital Infidelity in married employees of health and treatment centers

كارشناسي ارشد

روانشناسي (M.A)

دانشگاه پيام نور مركز تبريز

1399

پاييز 1402

124 ص

درخشان،‌نوشين

محمدزاده،‌علي

پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه بين پرخاشگري ارتباطي پنهان، خود سركوبگري و بخشش با گرايش به خيانت زناشويي انجام گرفت. روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي بود. كليه كاركنان متأهل مراكز بهداشتي و درماني شهرستان ماكو جامعه آماري را تشكيل دادند. حجم نمونه بهعلت محدود بودن جامعه آماري، برابر جامعه آماري در نظر گرفته شد و براي انتخاب نمونه از روش كل شماري استفاده شده است(200 نفر بود كه در پيش پردازش به 196 نفر كاهش يافت). براي جمع آوري دادهها از پرسشنامههاي گرايش به خيانت زناشويي (بشيرپور و همكاران،1397)، خود سركوبگري (جك و ديل،1991)، پرسشنامه پرخاشگري ارتباطي پنهان (نلسون و كارول،2006) و پرسشنامه بخشش (رأي و همكاران،2001) استفاده شد. تجزيه و تحليل دادهها از طريق ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون بهروش گام به گام انجام گرفت. يافتههاي تحقيق نشان داد كه پرخاشگري ارتباطي پنهان و خود سركوبگري با گرايش به خيانت زناشويي رابطه مثبت معني دار وجود دارد اما بين بخشش با گرايش به خيانت زناشويي رابطه منفي معني دار وجود دارد (01/0p<). همچنين تحليل رگرسيون نشان داد كه گرايش خيانت به زناشويي براساس پرخاشگري ارتباطي پنهان، خود سركوبگري و بخشش قابل پيش بيني است. در نتيجه ميتوان گفت كه متغيرهاي پرخاشگري ارتباطي پنهان، خود سركوبگري و بخشش، گرايش به خيانت زناشويي را تحتتأثير قرار ميدهد. كليد واژه: پرخاشگري ارتباطي پنهان، خود سركوبگري، بخشش، گرايش به خيانت زناشويي.

76622