پ.ت.3126

The effect of two types of resistance training with and without blood flow restriction on some pro-inflammatory factors in overweight men

كارشناسي ارشد

فيزيولوژي ورزشي - فعاليت بدني و تندرستي

پبام نور كرج

1401

1401/10/26

عالي

برزگري، علي

نقيبي، سعيد

resistance training , resistance training with blood flowrestriction , TNF-α , IL-6 , IL-1β

پ استاد راهنما پيام نور مركز كرج

مقدمه: مطالعه حاضر از نوع تجربي بود كه به منظور مقايسه اثر دو نوع تمرين مقاومتي با و بدون محدوديت جريان خون بر برخي عوامل پيش التهابي در مردان داراي اضافه وزن صورت گرفت. روش پژوهش: تعداد 50 نفر از مردان داراي اضافه وزن به صورت تصادفي در 5 گروه 10 تايي تمرين مقاومتي 1 (با تراباند) ، تمرين مقاومتي 2 (با وزنه)، تمرين مقاومتي 1 با محدوديت جريان، تمرين مقاومتي 2 با محدوديت جريان و كنترل قرار گرفتند. بعد از مرحله پيش آزمون، آزمودني هاي گروه هاي تمريني در جلسات تمريني 6 هفته اي كه 3 جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 40-60 دقيقه انجام مي گرفت شركت كردند. جهت بررسي تفاوت بين گروهي متغيرهاي داراي توزيع طبيعي از آزمون آماري تجزيه و تحليل واريانس يكطرفه و آزمون تعقيبي توكي استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه تغييرات مقدار TNF-α در آزمودني هاي گروه هاي تمريني نسبت به گروه كنترل كاهش داشته است كه اين كاهش تنها در گروه هاي تمرينات مقاومتي با محدوديت جريان خون معنادار بوده است ( به ترتيب P=0/00 و P=0/01). يافته ها همچنين نشان داد كه اختلاف معني داري بين 5 گروه پژوهش در مقدار IL-6و IL- 1β وجود ندارد. بحث و نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين تحقيق به نظر مي رسد كه 6 هفته تمرين مقاومتي از طريق كاهش عوامل التهابي در پيشگيري از عوارض ناشي از اضافه وزن تا حدي مي توانند كارامد باشند. گرچه، اثرات تمرينات مقاومتي با محدوديت جريان خون در كاهش غلظت سرمي سيتوكين‌هاي پيش‌التهابي موثرتر است كه براي ارتقاي سلامت در بيماران توصيه مي‌شود.

76379