25423پ

Sense Relations in Golpaigani Dialect

كارشناسي ارشد

زبان¬شناسي همگاني

دانشگاه پيام نور مركزتهران جنوب

1395-1396

1398/11/05

بسيارخوب

124ص

روشن، بلقيس

سبزواري، مهدي

118-124ص

constructivist semantics, lexical semantics, conceptual relations, Iranian dialects, Golpayegan dialect

تهران جنوب

گويش به شكلي از زبان گفته مي¬شود كه تفاوت¬هاي آوايي يا دستوري دارند امّا استفاده¬كنندگان دو گويش متفاوت مي¬توانند سخن يكديگر را درك كنند. هدف از انجام اين پژوهش ارائه توصيفي جامع از روابط واژگاني (مفهومي) گويش گلپايگاني است. اين پژوهش به شيوه¬ي تحليلي¬توصيفي انجام شده است و داده¬هاي آن از طريق كتابخانه، اينترنت و فرهنگ¬هاي گلپايگاني جمع¬آوري شده-اند. پس از جمع¬آوري 2593 واژه از فرهنگ عامّه گلپايگان (جواد غياثي گلپايگاني 1378)، گلپايگان در آئينه تاريخ (فيروز اشراقي 1383) و توشه¬اي از تاريخ گلپايگان و مردم آن (اكبر افضلي 1373) و تجزيه و تحليل آن¬ها نتايج زير حاصل شد: 1. تقريبا كليه¬ي روابط واژگاني در گويش گلپايگاني وجود دارند كه حدود 30 درصد كل واژگان اين گويش را تشكيل مي¬دهند. شمول¬معنايي (14.55 درصد) و هم¬آواي (صفر درصد) به ترتيب بيشترين و كمترين بسامد را در بين روابط واژگاني اين گويش دارا هستند. 2. ساير روابط واژگاني كه پس از شمول معنايي، جمعاً حدود 14 درصد از كل روابط واژگاني را تشكيل مي¬دهند، به ترتيب درصد فراواني عبارتند از: هم آوا-هم نويسي (3)، چند¬معنايي (2.4)، هم¬نويسي(1.81)، تقابل¬معنايي(1.7)، هم¬معنايي (1.5)، واحد¬واژگاني (1.35)، جزء¬واژگي(0.9)، تباين¬معنايي(0.54)، باهم¬آيي(0.5)، عضو¬واژگي(0.23)، از يافته¬هاي اين پژوهش مي¬توان در گويش-شناسي، فرهنگستان زبان، ميراث فرهنگي، آموزش و پرورش گلپايگان و غيره بهره برد.

1403/07/23

76303