-
شماره راهنما
25395
-
پديد آورنده
سجاديان،محمد علي
-
عنوان
نقد و بررسي انديشه لارنس كراوس درباره مسئله خلقت با تاكيد بر ديدگاه علامه طباطبايي
-
عنوان به انگليسي
Criticism of Lawrence Krauss's thought about the problem of creationwith emphasis on Allameh Tabatabai's point of view
-
مقطع تحصيلي
دكتري تخصصي
-
رشته تحصيلي
مدرسي معارف اسلامي گرايش: مباني نظري اسلام
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب
-
سال تحصيل
1396-1397
-
تاريخ دفاع
1403/03/01
-
وضعيت پايان نامه
عالي
-
مشخصات ظاهري
141ص
-
استاد راهنما
رحماني،حسين
-
استاد مشاور
جمشيدي راد، محمد صادق و بطحايي،حسن
-
كتابنامه
134-138
-
توصيفگر فارسي
خلقت، خلق¬خودبه¬خودي،علامهطباطبايي،علت اول، لارنسكراوس
-
توصيفگر لاتين
Allameh Tabatabai, creation,Lawrence Krauss,Spontaneous creation, The first reason
-
شناسه هاي افزوده
تهران جنوب
-
چكيده
لارنس كراوس معتقد به آفرينش خودبه¬خودي و هوشمندانه جهان از «عدم» است. وي توسط قوانين فيزيك كوانتوم و كيهان¬شناسي نوين با روش علوم تجربي اثبات مي¬كند كه جهان از يك انفجار بزرگ آغاز شده و دائما در حال گسترش است و اين فرآيند نيازي به خالق ندارد بلكه خود جهان آنقدر باعظمت و هوشمند است كه خلقت را به خود او نسبت مي¬دهيم.تحقيق حاضر با روش توصيفي و تحليل محتوا، انديشه كراوس را بر مبناي انديشه¬هاي علامه¬طباطبايي به نقد مي¬كشد، علامه معتقد است كل اين جهان مانند بدن انسان با كليه اعضايش يك واحد شخصي است و از سلسله علت¬ها و معلول¬ها تشكيل شده كه بر روي هم علتي مي¬خواهد. جهان با توجه به حركت جوهري ذاتي، دائما در حال حدوث است، و چون مجموعا يك وجود خارجي است، بعنوان يك واحد حادث، نيازمند به علت است، و در صورتي كه كسي حركت جوهري جهان را منكر شود، امكان ذاتي آن انكارناپذير است، زيرا جهان داراي ماهيت است و لازمه ماهيت، امكان ذاتي است؛ بنابراين، هر ممكني نيازمند به علت است.كراوس معتقد به عقل خودبنياد بشري است و امور غيبي را متضاد با عقل مي¬داند، بنابراين در نزد وي قابل شناخت نيستند. مهمترين پيامد تفكر كراوس، ترويج بي¬معناي و بي¬هدفي زندگي مي¬باشد، كه هدف از نقد انديشه وي، بيشتر به اين امر توجه دارد. در قلمرو دين چيزي به نام عقل ستيزي وجود ندارد، بلكه برخي از معارف فراعقل هستند. كراوس متوجه اين امر نشده است كه حيطه ابزار درك و اثبات عالم ماوراء، عقل محض و يا فلسفي از طريق معقولات ثانوي و شهود مي¬باشد و ابزار حواس و تجربه ظرفيت اين را ندارند كه عالم ماوراء را اثبات يا نفي كنند. بنابراين آن چه در نزد كراوس مغالطه شده، اين است كه وي با ابزار حواس و عقل تجربي مي¬خواهد به جنگ عالم ماوراء برود و آن را انكار كند.
-
تاريخ نمايه سازي
1403/07/21
-
شماره ركورد
76247
-
لينک به اين مدرک :