4537پ

كارشناسي ارشد

حقوق بين الملل

دانشگاه پيام نور قزوين

1402

1402/12/16

قابل قبول

101ص.

انصاريان ، مجتبي

87-90

Universal declaration of human rights, jurisprudence, freedom of expressio

هدف پژوهش حاضر تقابل و تطابق اعلاميه جهاني حقوق بشر و فقه از منظر آزادي بيان مي باشد. پژوهش حاضر توصيف تحليلي و نوع آن كاربردي است و با روش هاي كتابخانه اي تحليل شد. بر اساس نظر حقوقدانان تعاريف مختلفي از آزادي بيان ارائه نموده اند اما تعريف حقوقي و جامع تر آن است كه: «آزادي بيان يعني آزادي در ابراز عقيده، نظر و فكر اعم از اجتماعي، سياسي، فلسفي يا مذهبي» مضافاً اينكه تمام متفكران به اين مسأله قائلند كه بايد آزادي بيان در چارچوب مشخص وقانوي محدو شود تا به حقوق ديگران لطمه وارد نياورد. آزادي بيان در ماده 19 اعلاميه جهاني حقوق بشر و ماده 18 ميثاق بين المللي حقوق مدني و سياسي مورد اشاره قرار گرفته است مضافاً اينكه مكاتب بشري چون ماركسيسم و ليبراليسم نيز به آن اشاره دارند اما با غور و تدقيق در منابع اسلامي مشخص است كه مطالبي مرتبط با آزادي بيان ايراد شده است از جمله آزادي بيان در گفتار و اقارير و سنت معصومين (عليه السلام) و خلفاي عصر اوليه اسلامي و نيز متفكرين و انديشمندان اسلامي گذشته و حال به ديده مي شود. آزادي بيان در اصول و مواد اعلاميه جهاني حقوق بشر و ميثاق بين المللي با آزادي بيان مندرج در متون اسلامي داراي تفاوت ها و تشابه هايي است كه اين پايان نامه سعي دارد با رويكرد تحليلي به اين تفاوت ها و تشابه ها اشاره نمايد.

1403/07/21

76246