4533پ

The effectiveness of psychoanalysis on confrontational disobedience, anger and anxiety in adolescents aged 11 to 18 with attention deficit/hyperactivity disorder

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور نوشهر

1402

1402/04/04

خيلي خوب

158ص.

گلپور چمركوهي ، رضا

114-125

psycho-display, confrontational disobedience, anger, anxiety

اين پژوهش با هدف اثربخشي روان نمايشگري بر نافرماني مقابله‌اي، خشم و اضطراب نوجوانان مبتلا به نقص توجه و بيش فعالي انجام گرفته است. روش تحقيق اين پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل بوده است. روش نمونه‌گيري بدين صورت بود كه از جامعه آماري نوجوانان مبتلا به نقص توجه و بيش فعالي كه به مركز روانپزشكي رازي شهر تهران مراجعه كردند بر اساس پرسشنامه‌هاي نافرماني مقابله‌اي، خشم و اضطراب (پيش‌آزمون) به طور هدفمند 22 نفر را انتخاب و به طور داوطلبانه 12 نفر در گروه آزمايشي و 10 نفر در گروه كنترل جايگزين شدند. گروه آزمايشي 12 جلسه 120 دقيقه‌اي در دو ماه روان نمايشگري را دريافت داشتند و گروه كنترل آموزشي در اين زمينه دريافت نكردند، بعد از آموزش مجدداً هم اعضاي گروه آزمايشي و هم اعضاي گروه كنترل پرسشنامه‌هاي نافرماني مقابله‌اي، خشم و اضطراب (پس‌آزمون) را تكميل نمودند. داده‌هاي آماري از طريق تحليل كوواريانش چندمتغيري و تك متغيري مورد پردازش قرار گرفتند. تحليل كوواريانس چندمتغيري نشان داد، درمان روان‌نمايشگري بر متغيرهاي نافرماني مقابله‌اي، خشم و اضطراب در يك اثر تركيبي موثر بوده است. تحليل كوواريانس تك متغيري نشان داد، درمان روان نمايشگري بر روي نافرماني مقابله‌اي و خشم موثر بوده اما بر روي اضطراب تأثير معناداري نداشته است. در مجموع اين پژوهش نشان داد، درمان روان نمايشگري از جمله روش‌هاي درماني سودمند در كاهش نافرماني مقابله‌اي و خشم كودكان و نوجوانان مبتلا به نقص توجه و بيش فعالي مي‌باشد.

1403/07/21

76234