چكيده
چكيده
طراحي همساز با اقليم عبارت از نگهداري وضعيت ميكروكلمايي مسكن در محدوده آسايش است. پس جهت معماري پايدارلازم است، اقليم به درستي شناخته شود و سازگاري مناسب با آن ايجاد گردد. از طرفي با افزايش بي رويه سوختهاي فسيلي در ساختمان ها به منظور ايجاد سرمايش، گرمايش و تهويه، رويكرد معماري پايدار با هدف استفاده هرچه كمتر از انرژي هاي تجديد ناپذير پديدار شد. از مهمترين نكات تأثيرگذار بر اين رويكرد، آشنايي با خصوصيات اقليمي و شرايط آب و هوايي شهر و نحوه برخورد با اين عوامل است. هدف از اين نوشتار شناخت و بررسي شرايط آب و هوايي شهر مهاباد در استان آذربايجان غربي كه در سال هاي اخير گسترش كالبدي و فيزيكي محسوسي داشته و در ادامه ارائه راه حل هاي معمارانه متناسب با آن با رويكرد معماري و طراحي مسكن پايدار است. در اين پژوهش، آمار اقليمي مورد نياز در طي يك دوره زماني 51 ساله (2010-1959) از سايت سازمان هواشناسي استخراج گرديد و سپس روي داده هاي خام پردازش هاي مربوطه صورت گرفت. روش تحقيق به صورت توصيفي-تحليلي مي باشد كه به همراه استفاده از روشهاي استاندارد بررسي شاخص هاي آسايش حرارتي مانند دماي موثر، بيكر و ماهاني به ارائه پيشنهاداتي براي طراحي فضاهاي مسكوني شهر منجر گرديده است.
كلمات كليدي: اقليم، معماري، بيوكليماتيك ساختماني، بيكر، ماهاني، شهر مهاباد
