25385پ

Comparing the effectiveness of virtual reality-based therapy and neurofeedback training on improving anxiety and emotional regulation of people with post-traumatic stress disorder (PTSD)

كارشناسي ارشد

روان شناسي گرايش باليني

دانشگاه پيام نور واحد تهران جنوب

1402

1402/10/27

عالي

151ص

رحمانيان، مهديه؛ علي اكبري دهكردي، مهناز

132-134ص

استرس پس از سانحه، اضطراب، تنظيم هيجان، واقعيت مجازي، نوروفيدبك

Post-traumatic stress, anxiety, emotion regulation, virtual reality, neurofeedback.

دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب

اين پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر واقعيت مجازي و آموزش نوروفيدبك بر بهبود اضطراب و تنظيم هيجاني افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) انجام شد. اين پژوهش از نوع تحقيقات نيمه تجربي با طرح پيش آزمون-پس آزمون-پيگيري يك ماهه بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي دانش آموزان پسر داراي اختلال استرس پس از سانحه مشغول تحصيل در مدارس متوسطه اول شهر خوي در سال تحصيلي 1402-1401 بودند. نمونه آماري شامل 45 نفر بود كه به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفري) و يك گروه كنترل (15 نفر) جايگزين شدند. ابزارهاي جمع آوري داده ها شامل پرسش‌نامه اختلال استرس پس از سانحه (PCL-5)، پرسشنامه اضطراب بك و پرسشنامه تنظيم هيجاني (ERQ) بود. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از تحليل واريانس اندازه گيري مكرر در برنامه SPSS نسخه 26 انجام شد. يافته فرضيه پژوهش نشان داد كه مداخله مبتني بر واقعيت مجازي و آموزش نوروفيدبك منجر به كاهش نمرات اضطراب و بهبود نمرات تنظيم هيجان در گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل در مراحل پس آزمون و پيگيري شده است (05/0p<). يافته ديگر پژوهش نشان داد كه بين اثربخشي دو مداخله واقعيت مجازي و آموزش نوروفيدبك در متغير اضطراب و تنظيم هيجاني تفاوت معني داري از نظر آماري وجود ندارد (05/0p>). اين يافته نشان مي دهد كه اثربخشي مداخله واقعيت مجازي و آموزش نوروفيدبك در كاهش نمرات اضطراب و بهبود تنظيم هيجان يكسان است. بنابراين، مي‌توان نتيجه گرفت كه هر دو مداخله واقعيت مجازي و آموزش نوروفيدبك مي‌توانند به عنوان روش‌هاي موثري در كاهش اضطراب و بهبود تنظيم هيجان در افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه استفاده شوند.

76209