BF mah / 500

Investigating the mediating role of self-leadership in the relationship between self-regulation motivation and academic procrastination among secondary school students in Mahabad city

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1401-1403

1403/7/4

خوب

100 ص.

سيامندمولودي

ندارد

چكيده هدف اين پژوهش بررسي نقش واسطه اي خود رهبري در رابطه بين انگيزه خودتنطيمي و اهمال‌كاري تحصيلي دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان مهاباد بود. همچنين پژوهش حاضر، از نظر روش و ماهيت از نوع تحقيقات توصيفي– همبستگي از نوع معادلات ساختاري بود. جامعه آماري در اين پژوهش، دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر مهاباد در نيمه دوم سال تحصيلي 1402-1403 بود كه حجم آن‌ها برابر 2700 نفر است. چون اين مطالعه مبتني بر مدل‌يابي معادلات ساختاري بود، بنابراين 284 نفر به‌عنوان نمونه آماري مورد نياز انتخاب شد. همچنين روش نمونه‌گيري از نوع نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي انجام شد. دانش‌آموزان پرسشنامه خود رهبري هو و نسبيت (2009)، خودتنظيمي انگيزشي ولترز (1998) و اهمال‌كاري تحصيلي شوارتز و ديهل (2000)،را تكميل كردند. براي تجزيه و تحليل مدل مفهومي و بررسي فرضيه‌ها از معادلات ساختاري به كمك نرم‌افزار PLS Smart استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين انگيزه خودتنطيمي و اهمال‌كاري تحصيلي دانش آموزان رابطه معكوس و معناداري وجود داشت (517/0-B=)، بين انگيزه خودتنطيمي و خود رهبري رابطه مثبت و معناداري وجود داشت (450/0-B=)، بين خود رهبري و اهمال‌كاري تحصيلي دانش‌آموزان رابطه معكوس و معناداري وجود داشت (319/0-B=)، در نهايت نتايج حاكي از آن بود كه خود رهبري رابطه بين انگيزه خودتنطيمي و اهمال‌كاري تحصيلي دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان مهاباد را واسطه گري مي كند. واژگان كليدي: خود رهبري ، انگيزه خودتنطيمي ، اهمال‌كاري تحصيلي

1403/7/14

مينو عظيمي

76152