575

Investigating the relationship between work innovation and self-efficacy with the mediating variable of cultural intelligence in Kamiyaran teachers

كارشناسي ارشد

فلسفه تعليم و تربيت

دانشگاه پيام نور واحد خوي

402

خرداد 1403

دكتر گلستان صياح

دكتر قاسم محمدياري

ژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه نوآوري كاري و خودكارآمدي با متغير واسطه اي هوش فرهنگي در معلمان شهر كامياران انجام شد. اين پژوهش از لحاظ هدف جزو پژوهش¬هاي كاربردي و از لحاظ اجرا توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه پژوهش عبارت بود از كليه معلمان سطح شهر كامياران در سال تحصيلي 1403-1402 كه 1850 نفر بودند و حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران، تعداد 318 نفر تعيين و با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. براي گردآوري اطلاعات از پرسش¬نامه استاندارد خودكارآمدي پينتريج و همكاران(1993)، پرسشنامه هوش فرهنگي آنگ و همكاران در سال (2004) و پرسشنامه نوآوري و كسب و كار اصلي سازمان توسط كلاس سودركويست و همكاران در سال 1977 استفاده شد. ﭘﺲ از تكميل پرسشنامه‌ها، داده ﻫﺎي گردآوري شده با روش آماري ﺿﺮﻳﺐ ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﻲ پيرسون و تحليل مسير تحليل شد. كليه تحليل¬ها در سطح خطاي 5 درصد انجام گرفت. نتايج تحليل نشان داد بين نوآوري كاري با خودكارآمدي و نوآوري كاري با هوش فرهنگي و هوش فرهنگي با خودكارآمدي در معلمان شهر كامياران رابطه وجود دارد. كليد واژه ها: نوآوري، خودكارآمدي، هوش فرهنگي، معلمان

1403/07/08

محمدجسن كريمي

76096