BF mah / 498

Examining the relationship between self-efficacy and sleep procrastination among the students of Baneh Payam Noor University with the mediating role of harm avoidance

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1400-1403

1403/7/4

خوب

101 ص.

حسن امين پور

ندارد

چكيده هدف اصلي تحقيق حاضر شناسايي اثر ميانجي اجتناب از آسيب در تبيين رابطه بين خودكارآمدي و اهمال كاري زمان خواب در ميان دانشجويان دانشگاه پيام نور واحد بانه بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش، توصيفي پيمايشي از نوع همبستگي و مبتني بر مدل معادلات ساختاري است. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه دانشجويان دانشگاه پيام نور واحد بانه به تعداد 1200 نفر بود. حجم نمونه آماري، بر اساس فرمول كوكران برابر با 291 نفر برآورد شد و سپس بر اساس روش نمونه گيري تصادفي ساده، پرسشنامه ها توزيع شد. ابزار جمع آوري اطلاعات شامل پرسشنامه هاي خودكارآمدي عمومي شرر و همكاران (1982)، اهمال كاري در زمان خواب ماگالهاس و همكاران (2020) و پرسشنامه سرشت و منش آدان و همكاران (2009) بود. در تحقيق حاضر براي تجزيه و تحليل داده هاي آماري از روشهاي آماري توصيفي و استنباطي استفاده شد، بدين ترتيب كه براي طبقه بندي، تلخيص و تفسير داده هاي آماري از روش آمار توصيفي شامل ميانگين، انحراف معيار، فراواني و درصد و در سطح استنباطي براي سنجش فرضيه ها از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و مدل معادلات ساختاري با استفاده از نرم افزار SPSS29 و AMOS26 استفاده شد. نتايج حاصل نشان داد كه بين خودكارآمدي با اهمال كاري در زمان خواب و اجتناب از آسيب در ميان دانشجويان دانشگاه پيام نور واحد بانه رابطه منفي و معناداري وجود دارد(001/0>p)، در حاليكه رابطه بين اجتناب از آسيب و اهمال كاري در زمان خواب مثبت و معنادار بود(001/0>p). همچنين مشخص شد كه خودكارآمدي با ميانجي اجتناب از آسيب داراي اثر غيرمستقيمي بر اهمال كاري در زمان خواب مي باشد(001/0>p). واژگان كليدي: اجتناب از آسيب، اهمال كاري در زمان خواب، خودكارآمدي، دانشجويان.

1403/7/5

مينو عظيمي

76072