P 300 1401

Investigation of mystical symbos in Sanai poems

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز تبريز

زمستان 1401

133 ص

كريم زاده،‌علي

محمدي، احمد

در اين پايان نامه به بررسي نمادهاي عرفاني در قصايد سنائي پرداخته شده است. اين پژوهش شامل چهار بخش كلي است .نهايتاً مي توان گفت: ابوالمجد مجدودبن آدم سنائي غزنوي، شاعر ، حكيم و عارف قرن پنجم و اويل قرن ششم است.از اين شاعر آثار متعددي بر جاي مانده است كه عبارتند از:حديقة الحقيقه ، سير العباد الي المعاد، كار نامۀ بلخ ، تحريمة القلم ، مكاتيب سنايي. علاوه بر اين آثار ذكر شده از سنائي ديواني بر جاي مانده است كه شامل قصايد، غزليّات ، رباعيّات و مقطعات است. سنائي هم اوّلين شاعري است كه مضامين عرفاني را وارد قصيده پارسي كرده است و هم نخستين شاعري است كه از نمادهاي عرفاني به وفور بهره برده است.در واقع همۀ اصطلاحات به كار رفته در اشعار سنائي نماد و سمبلي بودند كه از حالت و تجربۀ خاص دروني حكايت مي كردند. سنائي را ميتوان بنيان گذار زبان استعاري و نمادين در شعر فارسي دانست. كليد واژه ها:سنائي ، قصيده ،عرفان، نماد هاي عرفاني

75892